Rodoslavci: Ljubavi prote Grujića

Presuda iz 1945. označila ga je saradnikom okupatora, udaljila sa univerziteta, i uvela u veliku materijalnu oskudicu. A prota Grujić, akademik, naučnik, doktor pravnih i filozofskih nauka, neumorni istraživač, sakupljač i čuvar istorijskog blaga srpskog naroda, i pre, i tokom oba svetska rata, koja je preživeo, predano je svedočio o čovekoljublju. Spasavao je manastirske dragocenosti, baštinu, koje su tokom Drugog svetskog rata, baš kao i životi, olako bagatelisani.

Udovac, još od 1937. bez potomstva, sav predan nauci, istraživanjima i poučavanju, umro je na Hvaru, u 77. godini. Bilo je to 1955.

Sahranjen je na Novom groblju, pored supruge Milice, a 1992. zemni ostaci prote i njegove supruge preneti su u manastir Grgeteg, tamo gde je i želeo da počiva – uz znamenite srpske istorike - Ilariona Ruvarca i Fedora Nikšića.

Iza njega je ostalo više od 270 bibliografskih jedinica, ne računajući odrednice – kojih je oko 500, koje je uradio za Stanojevićevu Narodnu enciklopediju.

Njegova dela – propovedi, studije, počinju ponovo da se objavljuju tek od 1998. godine i najzad, gotovo šest decenija po donošenju sramne presude univerzitetskog Suda časti, prota je rehabilitovan. Odlukom Višeg suda u Beogradu, 14. marta, 2014. poništena je nečovečna presuda iz 1945. godine, i tako je, sa mnogo godina zakašnjenja, ispravljena jedna velika nepravda. Nema nikakve krivice profesora Grujića, zaključio je sud, kao i da je sve učinjeno iz ideoloških i političkih razloga.

Urednik serijala: Jelena Božović

Snimatelj: Duško Perić

Montaža: Goran Damljanović