ARHIV.doc

Branko Miljković, filozof, književnik, esejista i prevodilac (Niš, 29. januar 1934 - Zagreb, 12. februar 1961)

Branko Miljković bio je jedan od najpoznatijih jugoslovenskih i srpskih pesnika u drugoj polovini 20. veka. Pored poezije, Miljković se bavio prevođenjem francuskih i ruskih književnika i pisao kritike i eseje. Iz Niša u Beograd dolazi 1953. i započinje sa studijama filozofije na Filozofskom fakultetu. Svoju prvu zbirku pesama "Uzalud je budim" objavljuje 1956, koja postiže dobre rezultate kod kritičara i publike, a pesma "Uzalud je budim" jedna je od njegovih najpoznatijih pesama i svevremeni klasik. Objavio je još nekoliko zbirki poezije: "Poreklo nade", "Smrću protiv smrti", "Vatra i ništa", "Krv koja svijetli". Uprkos mladosti, kritičari su brzo Miljkovića svrstali na sam vrh srpskih pesnika, a za zbirku pesama "Vatra i ništa" dobio je Oktobarsku nagradu 1960. godine. Usled ličnih nesporazuma koje je imao sa par pesnika i prijatelja i zbog ljubavnih problema, Miljković 1960. napušta Beograd i odlazi u Zegreb gde radi kao urednik Literarne redakcije zagrebačkog radija. Po zvaničnoj verziji, u jednoj šumi pored Zagreba, u noći između 11. i 12. februara 1961. pesnik je izvršio samoubistvo. Imao je tada 27 godina. I danas, 60 godina posle, zvanična verzija njegove smrti izaziva mnoga pitanja i kontroverze.

Pohvala svetu - Recital poezije Branka Miljkovića. Stihove pesnika interpretiraju glumci Rada Đuričin i Predrag Miki Manojlović, a o pesniku govori Vuk Krnjević.

Iz kritike: "... Recital poezije Branka Minjkovića Pohvala svijetu u režiji Slobodana Šijana, s kamerom Radeta Nikolića i izborom glazbe Olgice Milutinović. Bila je to prekrasna emisija, u svakom pogledu - režijskom, snimateljskom, glazbenom i recitatorskom - usklađena s temom smrti, bolje rečeno s idejom smrti, prerano i tragično preminulog pijesnika. Ta je poezija, na primer s pjesmom Jugoslavija, mogla zbuniti gledatelja koji se tek susreće s Miljkovićevom nekonvencionalnom i duboko intelektualnom poezijom, s pjesništvom koje formalno ne kliče životu, no koje je životno povezano s ljudima i voljenom zemljom. Pa možda je baš to ispravno. Miljkovića upoznavati u svečanosti radnog čovjeka, čovjeka okrenutoj životnoj neposrednosti, jer takav je i prerano nestali pjesnik bio, iako posredan u svom odnošenju prema svojoj zemlji i njezinim ljudima." (Danko Oblak, "Večernji list" 04.05.1976)

– Učesnici: stihove govore Radmila Đuričin, Predrag Manojlović, književni kritičar Vuk Krnjević

– Scenario Radomir Putnik, producent Zoran Milatović, ogranizator Miodrag Đorđević, snimatelj Rade Nikolić, asistent Veljko Jevtović, snimatelj zvuka Paul Korošec, mikorman Miladin Nikolić, muzički saradnik Olgica Milutinović, sekretarica režije Jarmila Ćelović, montažer Bojana Subota; reditelj Slobodan Šijan.

– Premijerno emitovano 02.05.1976; Redakcija dramskog programa

– Stihove govori Dejan Lutkić

– Izvršni producent Petar Galović, direktor fotografije Slavko Aleksijević, asistent snimatelja Rade Savkić, snimatelj zvuka Vojislav Luković, tonska obrada Miodrag Ž. Vučković, rasvetljivač Ivan Jakovljević, organizator Darko Rapaić, sekretarica režije Slavica Mitrović, montažer Mateja Rackov, reditelj Miroslav Jokić

- Proizvedeno 1997, Umetnički program, glavni i odgovorni urednik Milovan Vitezović

Budim je zbog sunca, Pesničke vedrine - U ambijentu beogradskog Kalemegdana, stihove pesnika Branka Miljkovića recituje glumac Dejan Lutkić.

– Stihove govori Dejan Lutkić

– Izvršni producent Petar Galović, direktor fotografije Slavko Aleksijević, asistent snimatelja Rade Savkić, snimatelj zvuka Vojislav Luković, tonska obrada Miodrag Ž. Vučković, rasvetljivač Ivan Jakovljević, organizator Darko Rapaić, sekretarica režije Slavica Mitrović, montažer Mateja Rackov, reditelj Miroslav Jokić

- Proizvedeno 1997, Umetnički program, glavni i odgovorni urednik Milovan Vitezović