Staro srpsko pisano nasleđe: Tajne karanske crkve

Prvu monografiju o crkvi (1928) napisao je istoričar umetnosti, likovni kritičar i književnik Milan Kašanin. Kasnije su i drugi naučnici i istraživači ostavili dragocene podatke o nastanku, arhitekturi, posebno o slikarstvu, odnosno živopisu, o zadužbinama srpske vlastele, duhovnim i umetničkim stremljenjima tog vremena. Vredi pomenuti nekoliko posvećenika na tom naučnom putu kao što su prof. dr Georgije Ostrogorski, prof. dr Svetozar Radojčić, prof. dr Vojislav J. Đurić, prof. dr Gordana Babić, prof. dr Ivan M. Đorđević i drugi.

U ovoj crkvi je pisano i ukrašeno Četvorojevanđelje iz 1608. god., Karansko četvorojevanđelje, koje se danas nalazi u manastiru Nikolje u Ovčarsko-kablarskoj klisuri.

Prelistavajući bogato ukrašene strane ovog kodeksa, otkrivamo interesantne podatke o društvenim i duhovnim prilikama vremena u kome je pisan. Posmatrajući živopis Bele crkve karanske, otkrivamo neuobičajen raspored fresaka i zagonetne figure koje vekovima posmatraju posvećene prolaznike i istraživače.

Jer, portreti istorijskih ličnosti u Beloj crkvi karanskoj pružaju i druga svedočanstva o upućenosti glavnog slikara u savremene ikonografske tokove, ali i o njegovoj spremnosti da posegne za nesvakidašnjim rešenjima. Dostojanstvene figure ktitora i njegove porodice naspram frontalnih figura vladara dinastije Nemanjić uznose nas u sagledavanju uverenja i duhovnih razmišljanja čoveka srednjeg veka kada je reč o srpskoj istoriji i umetnosti.

U emisiji učestvuju: prof. dr Dragan Vojvodić, istoričar umetnosti sa Filozofskog fakulteta u Beogradu, Katarina Dogandžić Mićunović iz Narodnog muzeja u Užicu, Dragiša Milosavljević, istoričar umetnosti, i Živojin Andrejić, istoričar umetnosti.

Urednik serije: Ivana Kovačević

Scenario: Dragan M. Ćirjanić i Ivana Kovačević

Reditelj:  Dragan M. Ćirjanić