Snaga fuzije – Sadao Watanabe

Rođen  je u Ucunomiju, u Japanu, u muzičarskoj porodici - otac, profesionalni muzičar, pevao je i svirao bivu. Vatanabea je džez privlačio od malih nogu, delom zbog snažnog kulturnog uticaja koji je proistekao iz američkog posleratnog prisustva u Japanu. Naučio je da svira klarinet dok je bio u srednjoj školi.

1951. godine preselio se u Tokio i počeo da svira alt saksofon. Počeo je da uči flautu 1953. godine kod Ririko Hajašija iz Tokijske filharmonije, a kasnije se pridružio bendu „Cozy Quartet“ pijanistkinje Tošiko Akioši, a kasnije je i vodio bend kada se Akioši preselila u SAD. Do 1958. godine, Vatanabe je nastupao sa vodećim muzičarima i kvartetima, a  1961. godine objavljen je njegov prvi bendliderski album.

1962. godine napustio je Japan da bi studirao na „Berkli“ koledžu za muziku u Bostonu, a studiranje je dovelo do proširenog stilskog opsega koji je počeo da uključuje i brazilsku muziku. Tokom svog boravka u SAD, radio je sa Gari MekFarlandom, Čiko Hamiltonom i Gabor Sabom.

Vatanabe se vratio u Tokio 1965. godine i postao direktor novog „Jamaha“ instituta za popularnu muziku, škole koja je svoj nastavni plan i program zasnivala na Berklijevom. Od 1966. godine pa nadalje, nastupao je po Japanu i inostranstvu sa svojim kvartetom, svirajući bap, brazilsku muziku, džez rok, soul i pop muziku. Svirao je sa kvintetom Džon Koltrejna u Tokiju dok je grupa bila na turneji po Japanu 1966. godine. Do vremena kada je Vatanabe svirao na Džez festivalu u Njuportu 1970. godine, bio je poznati i često veoma cenjeni džez izvođač.

1969. godine počeo je da radi honorarno kao radio voditelj, promovišući džez širom Japana. Od 1972. godine, njegov radio program „My Dear Life“ trajao je 20 godina. Nastavio je da nastupa na međunarodnom nivou, uključujući nastupe na Džez festivalu u Montreu i Džez festivalu u Njuportu. 1970. godine objavio je svoj album „Round Trip“, na kojem su učestvovali Čik Korija, Džek DiDžonet i Miroslav Vitouš.  Vatanabe je nastavio da nastupa i snima tokom 1970-tih i 1980-tih, snimivši više od 70 albuma kao bendlider.

Među Vatanabeovim nagradama su „Orden izlazećeg sunca“, „Carska medalja časti“ za doprinos umetnosti i nagrada „Fumio Nanri“, a Muzički koledž Berkli dodelio mu je počasnu doktorsku titulu 1995. godine za njegov doprinos muzici.