Imaginarni pejzaži

Radi se o prvom zvaničnom, reizdanju ovog ostvarenja iz 1986. godine, koje se smatra pionirskim delom “muzike okruženja” – “environmental music”, podžanra ambijentalne muzike. Naime, Jošimura je svoje projekte zamišljao kao muziku za raznolike javne i komercijalne prostore, bez pretenzija da budu viđeni kao umetnička dela. Ovaj koncept, u stvari, najviše podseća na ideju Erika Satija o “muzici za nameštaj”, samo ovaj put sproveden izvan galerijskih prostora u ambijent svakodenvice, čemu su posvećene i numere sa albuma Surround koje ćete čuti. Za života, Jošimura nije bio poznat izvan granica Japana, ali je negde od 2018. godine, njegovo delo počelo da se otkriva i na zapadu, gde su njegovi takođe pionirski radovi, poput Muzike za devet razglednica iz 1982. godine, dobili gotovo kultno mesto. Svakako Jošimurini radovi svedoče o izuzetno razvijenoj estetici, kao i zvučnom dizajnu ambijentalne, minialističke muzike osamdesetih godina u Japanu, koja nije bila karakteristična, za druge delove sveta i pored delovanja raznolikih važnih figura ovog pokreta.

Sam Jošimura je za numere sa albuma Surround rekao: „… ako se one uopšte mogu slušati kao muzika, onda to treba da bude blisko obraćanju pažnje na vazduh, one nam omogućavaju da uđemo u svaki od slušaočevih zvučnih scenarija ili postoje kao nešto unutar nove perspektive, šireći zajedničko polje između zvuka i muzike i pretvarajući sve u ugodan prostor…”

Naime, ova muzika je nastala kao porudžbina građevinske firme Misava Homs, kao deo ponude kompanije koja je trebalo da poboljša nove stanove i učini ih još privlačnijim. Zbog toga je Jošimura na originalnom izdanju albuma sugerisao da numere treba da se slušaju zajedno sa svim onim zvucima koji čine svakodnevni život – „batom koraka, šumom klima uređaja i zvucima šoljica za kafu”. Tako se svaka od numera može doživeti na sasvim drugačiji način.

Urednica Ksenija Stevanović