Kula Nenadovića - svedok i simbol

Aleksa Nenadović i Ilija Birčanin iz apsane Muselimovog konaka u Valjevu odvedeni su na gubilište. Mesto seče knezova, koja je uticala na tok istorije, nije bilo isto u epskoj narodnoj peziji i istorijskim izvorima.

„Filip Višnjić pišući „Početak bune na dahije" opisuje seču knezova na mostu. Filip Višnjić nije bio tada ni prisutan, ali je sebi dao pesničke slobode da taj događaj podigne na neki pijedestal. Međutim, onaj koji je pisao o tome najbolje zna gde je posečen knez Aleksa, to je Alelksin sin, prota Mateja Nenadović. Prota u svojim „Memoarima" jasno kaže da su Aleksu i Iliju Turci izveli iz posruma konaka, doveli ih na poljicu, zanči na obali Kolubare i da su ih tu posekli, 80 hvati niže mosta", kaže dr Vladimir Krivošejev, istoričar.

„Kula Nenadovića kao vojni objekat je podinuta prvo na jednom isturenom i posebnom mestu, koje omogućava vizuelnu kontrolu grada i okoline i omogućava da se vojska tu zakloni, a po porebi izađe i brani neko šire područje. Tako da je ona pravljena kao višefunkcionalni objekat, koji je mogao da služi i za zaštitu vojnih jedinica, i za skladištenje municije i za zaštitu same porodice Nenadović, koji su mogli da borave u tom mestu prilikom neke, da kažemo, opasnosti koje dolaze sa strane", kaže Radivoje Arsić, arheolog Zavoda za zaštitu spomenika kulture.

Godine 1813. Kulu u Valjevu sagradio je Jakov Nenadović, prvi ministar unutrašnjih dela i njegov sin, vojvoda Jefrem. Paljena je, harana i uvek obnavljana. Jedan je od simbola Valjeva, koji svedoči o vremenu rađanja moderne srpske države.