Siluete: Carevčev svilen konac

Vlastimir Pavlović Carevac (7. oktobar 1895 - 10. januar 1965), rođen je u selu Carevac nadomak Velikog Gradišta. Kao mali dečak, danju dok je čuvao stado, slušao je pesme pastira, a onda do kasno u noć ne bi zaspao prisećajući se svih tih pesama i melodija. Imao je samo jednu želju, da ima violinu i da svira. Niko od tadašnjih meštana nije ni slutio da će baš taj dečak da proslavi njihovo mesto i da postane najbolji i najpoznatiji violinista širom zemlje. Vlastimir Pavlović zbog svog rodnog mesta dobio je nadimak Carevac, ali njegove kolege sa pravom su ga zvale ''Car''.

Osnivanjem Radio Beograda, Carevac je pozvan od direkcije Radija da sa svojim orkestrom svira narodne pesme i igre u emisiji koja se u to vreme prenosila uživo. Ubrzo, rukovodstvo Radija uviđa potrebu za osnivanjem Narodnog orkestra i predočava ideju gitaristi Simi Begoviću i violinisti Vlastimiru Pavloviću Carevcu. Oni ujedinjuju svoja dva sastava i 1935. godine osnivaju Narodni orkestar Radio Beograda. Tada nastaje jedna nova epoha srpske narodne muzike gde je veliki uticaj ostavila i čuvena ''Carevčeva škola''. Postavio je pravila po kojima su morali da se rukovode svi pevači koji su želeli da se bave muzikom na umetničkom nivou. Kod pevača je insistirao na tačnom pevanju, savršenoj dikciji i na pravilnom akcentovanju reči u izvođenju. Ostala je upamćena njegova rečenica ''Pevaj kao što govoriš'' po kojoj se i danas upravljaju mnogi radio pevači.

Vlastimir Pavlović Carevac umro je 10. januara 1965. godine. U Zvučnom arhivu Radio Beograda ostali su mnogobrojni trajni zapisi, pa se njegova izvođenja numera ''Svilen konac'', ''Žikino kolo'', ''Stara Šapčanka'', ''Kokonješte'' i drugih i danas rado slušaju.

Emisija ''Carevčev svilen konac'', iz serijala Siluete, podseća na ovog velikana narodne muzike kroz muzička izvođenja njegovog orkestra i pevača sa kojima je sarađivao. O njemu govore Branko Belobrk i Žarko Živanović.

Scenario Nino Milenković, urednik serije Božidar Pantić

Proizvedeno 1984. godine