Skice za portret – Boško Petrović

Rođen u Bjelovaru, u srpskoj porodici, gde je i počeo da se bavi muzikom, u svom ranom detinjstvu počinje da svira violinu, da bi sa petnaest godina prešao na harmoniku. Sa četrnaest godina slušajući američki radio, postaje zaljubljenik u džez i ostaje mu veran ceo svoj život.

„Ta nas je muzika, koju smo slušali jedanput na dan na programu AFM-a, oduševljavala. Tad sam osnovao prvi bend, ali violina u džezu baš i nije najsrećniji izbor. Slušao sam Sten Geca i silno sam želeo svirati saksofon, ali za to nije bilo novca“.

Prve snimke za Radio Zagreb, napravio je 1954. godine svirajući harmoniku u kvartetu Radana Bosnera. Svoj prvi bluz na vibrafonu, odsvirao je u bivšem podrumu radio Zagreba zajedno sa pijanistom Mihailom Pubom Švarcom i Perom Spasovom. Švarc je imao sve najnovije ploče od „Modern Jazz Quartet“‘-a – i on i Boško su bili su njihovi veliki obožavaoci, a kasnije je Petrović postao i veliki prijatelj sa  članovima MJQ.

Nakon što se opredelio za  vibrafon, 1959. godine, Petrović osniva „Zagreb Jazz Quartet“, u kom su, pored njega, bili i pijanista Zlatko Kružić, kontrabasista Zdravko Šatrak i Ivica Gereg na bubnjevima.

Tokom svog osmogodišnjeg delovanja, „Zagreb Jazz Quartet“ je imao mnogobrojne koncerte u zemlji i po Evropi (Austrija, Italija, Švajcarska, Holandija, Belgija, Čehoslovačka, Nemačka, Francuska i SSSR). Na repertoaru su imali džez inspirisan sa izvornom muzičkom tradicijom, pa je njihov stil često nazivan "Balkanski džez".

Godine 1968. u sastav dolazi trubač Art Farmer i sastav prerasta u kvintet i nastavlja kao  'Zagrebački džez kvintet”.

Druženje sa vođom “Modern Jazz Quartet”-a, Džonom Luisom, imalo je veliki uticaj na njegovo uverenje da se džez može spojiti sa etno stilovima i njihovim podnebljima u kojima nastaju.

Imao je saradnja sa hrvatskom operskom pevačicom Ružom Pospiš Baldani (“Zvira voda”]), kao i sa istarskim etno muzičarima Martinom Glavašem i Matom Špadom (“Istra u mom srcu”).

Godine 1970. osniva sastav “BP Convention”, kog čine vodeći muzičari zagrebačke rok scene, Vedran Božić, Ratko Divjak, Mario Mavrin i Brane Živković, a kasnije se menjaju instrumentalisti raznih generacija poput Saliha Sadikovića, Krešimira Remete i Damira Dičića. U to vreme istovremeno vodi i “BP Convention Big Band”, dok nakon toga svira u duetu sa Nevenom Frangešom (1985-1988).

Petrović je kao vrhunski i priznati džez umetnik, obišao mnoge džez festivale i zemlje. Sarađivao je sa čuvenim džez umetnicima kao što su Klark Teri, Erni Vilkins, Art Farmer, Džo Pas, Bak Klejton, Džo Tarner, Badi de Franko, Keni Dru, Nils Pedersen i Alvin Kvin, a njegova diskografija obuhvata desetine albuma. Snimao je i sa Zagrebačkim solistima, kvartetom “Boilers”, istočnoevropskim i kalifornijskim džez solistima, orkestrima Džerija Maligena i Olivera Nelsona, a veoma često je sarađivao i sa džez umetnicima sa beogradske scene, posebno sa Sekstetom „Gut-Marković“.

Bio je i vlasnik „B.P.“ kluba u Zagrebu u kojem su nastupali brojni svetski muzičari, takođe i autor mnogih radijskih i tv emisija, organizator brojnih  festivala, producent i pedagog.

Dobitnik je brojnih nagrada i priznanja, izmđu ostalih i višestruki dobitnik prestižne hrvatske diskografske nagrade „Porin“.