Umetnost interpretacije – Pjotr Anderševski

Ovaj umetnik je rođen 1969. godine u Varšavi, gde je studirao na Univerzitetu za muziku „Frederik Šopen“, a potom se usavršavao u Lionu, Strazburu i Univerzitetu Južne Kalifornije. Pažnju javnosti je privukao 1990. godine na pijanistkičkom takmičenju u Lidsu, kada je tokom polufinalne sesije napustio pozornicu, nezadovoljan kvalitetom svog nastupa. Uprkos ovom neuspehu, usledili su pozivi svetskih koncertnih dvorana, te je Anderševski uskoro postao jedan od vodećih pijanista svoje generacije, poznat upravo po svom perfekcionizmu.

Danas on redovno nastupa u dvoranama širom sveta i sa najuglednijim orkestrima, a od 2010. sve češće i diriguje ansamblima sa kojima svira, poput Škotskog kamernog orkestra, Kamernog orkestra Evrope i ansambla Kamerata iz Salcburga.

Po rečima muzikološkinje Ksenije Stevanović, Anderševski „poseduje dar da spoji poetsku – emotivnu sa onom, matematički racionalnom sferom muzike“, postavljajući sebi „nove i drugačije izvođačke izazove, odnosno angažujući stalno na drugi način svoju interpretativnu energiju“.

Njegovi koncertni nastupi, ali i diskografska izdanja, uvek poseduju visok tehnički nivo i zavidnu produkciju, te su ovenčani brojnim nagradama. Nakon izdanja za Virdžin, Harmoniju mundi i Filips, svoju diskografsku karijeru danas ostvaruje za kuću Vorner Klasiks/Erato, a među njegove najznačajnije snimke ubraja se interpretacija Betovenovih Dijabeli varijacija sa kojom je debitovao, potom snimci Bahovih partita za koje je dobio nagrade Eho i Gramofon, zapisi solističkih klavirskih dela Karola Šimanovskog, nagrađeni kao najbolji instrumentalni snimak u izboru magazina Gramofon, dok su interpretacije dela Roberta Šumana proglašene snimkom godine u izboru Bibisi mjuzik magazina. Jedan od njegovih poslednjih albuma, sa izborom Preludijuma i Fuga iz druge sveske Bahovog Dobrotemperovanog klavira ostvojio je ponovo nagradu magazina Gramofon 2021, kada su istaknuti intenzitet i originalnost njegove interpretacije.

Anderševski je aktivan i kao kamerni muzičar, pre svega sarađujući sa violinistima među kojima su Viktorija Mulova, Gidon Kremer, Frank Peter Cimermn, ali i kvartet Belčea.

U emisiji ćete, između ostalog, čuti kako na snimku iz 2024. godine, Andrševski izvodi ciklus Na zarasloj stazi Leoša Janačeka. Dok su pojedini kritičari Anderševskom zamerali isuviše „hladnu i distanciranu“ interpretaciju ovog dela, drugi su hvalili odsustvo sentimentalnosti, „kristalno jasne teksture“ i „mišićavu energiju“ koju je demonstrirao na ovom snimku. Ovim zapisom on je još jednom dokazao da njegove interpretacije nisu standardne, već duboko lične, promišljene i katkad, specifično lucidne.

Urednica emisije: Ivana Neimarević