Muzej zvuka – Madrigali na Petrarkine sonete

Frančesko Petrarka je bio jedan od najvećih italijanskih pesnika u istoriji, a njegov Kanconijer spada među najpoznatije i nauticajnije zbirke pesama u svetskoj književnosti. Inspirisana višedecenijskom, platonskom ljubavlju pesnika prema Lauri, možda imaginarnoj, a možda stvarnoj osobi koju je nakon navodnog susreta 1327. godine, voleo do kraja života, ova zbirka sadrži 366 pesama – soneta, kancona, sestina, balada i madrigala grupisanih u dve celine. Prva obuhvata period tokom Laurinog života, dok su u drugom opevana Petrarkina osećanja i razmišljanja prouzrokovana Laurinom smrću. U njima, on opisuje beskrajne nijanse emocija, od sublimnih sećanja do neutešnog očaja, koristeći jezik koji je bogat u svojim metričkim konstrukcijama i gotovo muzički po svojoj fluidnosti. Upravo su ove odlike teksta učinile Petrarkine sonete nekim od najinspirativnijih stihova za generaciju kompozitora koja je stvarala tokom 16. veka. U to vreme, humanizam je bio u punom zamahu, a potražnja za prigodnim tekstovima, posebno onim koji bi mogli da posluže kao osnova za izuzetno popularni oblik madrigala, stalno je rasla. Interesovanju za Petrarkin rad dodatno je doprineo Pjetro Bembo koji je štampao Kanconijer 1501. godine, a tokom 16. veka, ova zbirka je u Italiji doživela čak 130 izdanja. Gotovo da nema italijanskog kompozitora iz 16. veka koji nije obradio Petrarkine stihove, dok pojedini soneti imaju na desetine muzičkih obrada.

Urednica emisije: Ivana Neimarević