Tristan i Izolda Riharda Vagnera
Posle gotovo pola veka, Beogradska filharmonija izvela je kapitalno delo svetske muzičke literature ‒ muzičku dramu „Tristan i Izolda” Riharda Vagnera. O njoj će u današnjoj emisiji govoriti šef-dirigent Gabrijel Felc i gostujući pevači: sopran Keli Gad, tenor Hajko Berner, mecosopran Mihaela Zelinger, bariton Tomas Levan i bas Nikolaj Elsberg.
.jpg "Дневни магазин културе")
Poema koju je na nemačkom jeziku obradio Gotfrid fon Štrasburg poslužila je kao osnova za libreto koji je Vagner samostalno napisao proučavajući različite verzije. Njegov operski opus razvijao se na tradiciji romantičarske opere, ali vođen željom da u scenskim delima objedini muziku i dramu. Naročito nakon eseja „Opera i drama” iz 1851, Vagner je to i praktično pokazao na primeru tetralogije „Prsten Nibelunga”. Otuda i naziv muzička drama, kojim kompozitor određuje svoje opere. Međutim, delo „Tristan i Izolda” nije donelo drastične promene u Vagnerovom odnosu prema operskom žanru koliko je to prisutno u muzičkom jeziku. Na to su delimično uticala i filozofska načela Artura Šopenhauera, tj. „primat volje kao fundamentalne sile postojanja koja nikada nije zadovoljena”, odnosno one koja u Vagnerovom delu ima strastvenu pokretačku energiju, ali se završava u osećaju večne čežnje dvoje zaljubljenih. Više o tome govorićemo u današnjoj Kon animi, uz osvrt na koncertno izvođenje Beogradske filharmonije pod upravom šefa-dirigenta Gabrijela Felca. Ovaj poduhvat usledio je nakon više od pola veka od scenskog izvođenja 1968. godine na Festivalu „Dva sveta” u italijanskom gradu Spoleti pod upravom Oskara Danona, kao i u Kolarčevoj zadužbini u Beogradu, a potom i u Ljubljani, Zagrebu, Skoplju i Dubrovniku pod vođstvom Živojina Zdravkovića.
Autor i voditelj emisije je Isidora Bovan.
Autor fotografija je Marjo Đoković
