Studio Slavenski – Geometrija jednog sna

Luka Lopičić, dr um. (1990), osnovne i master studije završio je na FILUM-u u Kragujevcu, u klasi red. prof. Radomira Tomića. Doktorske studije iz kamerne muzike završio je na FMU u Beogradu (mentorstvo: red. prof. mr Ljudmila Popović). Bio je stipendista Fonda za mlade talente Dositeja Vlade Republike Srbije, a po završetku osnovnih studija proglašen je za najboljeg studenta odseka za muzičku umetnost. Doktorske studije upisao je kao član trija harmonika Assahra, koji postaje prvi ansambl u istoriji FMU sačinjen isključivo od harmonika.

Osvojio je više od trideset priznanja na domaćim i međunarodnim takmičenjima. Nastupao je kao solista, član kamernih sastava i orkestara u najprestižnijim koncertnim dvoranama u zemlji i inostranstvu (Estonija, Norveška, Rusija, Ujedinjeni Arapski Emirati, Kina, Hrvatska, Bosna i Hercegovina i dr). Od orkestara sa kojima je sarađivao kao solista i/ili član orkestra ističu se: Beogradska filharmonija, Simfonijski orkestar RTS, BKO „Ljubica Marić”, Kamerni orkestar Muzikon.

Intenzivno sarađuje sa savremenim kompozitorima čija dela i premijerno izvodi. Među njima su: Aršija Samsaminija, Snežana Nešić, Milica Ilić, Tatjana Milošević, Draško Adžić, Dragana Jovanović, Ivan Brkljačić, Zoran Božanić, Luka Čubrilo, Matija Anđelković, Maja Bosnić, Ana Krstajić, Jug Konstantin Marković, Branka Popović i dr. Iz saradnje sa Vladimirom Koraćem nastala je kompozicija „Voda” za harmoniku i elektroniku, koja je 2024. godine autoru   donela nagradu „Stevan Mokranjac”, prestižno priznanje za ostvarenje premijerno izvedeno u prethodnoj godini.

Luka je autor i brojnih predavanja i majstorskih radionica koje se zasnivaju na primeni raznih metoda i tehnika glume u procesu pripreme interpretacije muzičkog dela. Ovim povodom je ostvario saradnju sa raznim visokoškolskim ustanovama u zemlji i inostranstvu, poput Estonske akademije za muziku i teatar, Muzičke akademije Univerziteta u Istočnom Sarajevu, Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu, Filološko-umetničkog fakulteta u Kragujevcu i dr.

Godine 2015. započinje njegovo intenzivno interesovanje za pozorište i pozorišno izvođaštvo. Kao glumac, muzičar i autor muzike učestvovao je u brojnim predstavama („Kralj Edip” Sofokla, u režiji Vita Taufera i „Razvojni put Bore Šnajdera” Aleksandra Popovića, u režiji Egona Savina, JDP; „M.I.R.A.” u režiji Andraša Urbana, BITEF teatar; „Florentinski šešir” Ežena Labiša, u režiji Darijana Mihajlovića, pozorište „Boško Buha”; „Prosidba” prema Antonu Čehovu, u režiji Marije Barne Lipkovske, trupa Tri groša;  „Štucanje” Vladimira Zueva, u režiji Isidore Goncić i „Odlazni terminal” Jelene Paligorić, u režiji Tee Puharić, Teatar Vuk).

Muzička svestranost i veština Luke Lopičića prenose se i na njegovo muziciranje u okviru popularnih žanrova. Na najprestižnijim festivalima u zemlji i inostranstvu kao što su EXIT (Srbija), Eurosonic Nordeslaag (Holandija), Revolution festival (Rumunija), Hills of Rock (Bugarska), Boomtown festival (Velika Britanija), Das Fest (Nemačka) i dr. nastupao je sa bendovima Maika, Zemlja gruva, Lollobrigida.

Program:

Đirolamo Freskobaldi (1583‒1643)

Ricercare cromatico post il Credo (Fiori Musicali: Messa degli Apostoli)

Snežana Nešić (1972)

The House of Silence (iz ciklusa Three Visions of Pierre Abelard)

Bela Bartok (1881‒1945) 

Rumunske narodne igre (ar. Luka Lopičić)

Tatjana Milošević (1970)

Geometrija jednog sna

Đerđ Ligeti (1923‒2006)

Ar. Maks Bone/Luka Lopičić

Musica ricercata: III, IV, VIII, IX (Bela Bartok in memoriam), XI (Omaggio a Girolamo Frescobladi)