Mihailo Đaković: Svetlo predodređenja

O svom životu, radu i genealogiji svoje porodice govori Mihailo Đaković, diplomirani pravnik u penziji, pisac i član udruženja književnih prevodilaca Srbije.

Mihailo Đaković je svoj pravnički poziv realizovao u okviru veoma uspešnih srpskih i inostranih kompanija, sarađujući sa industrijskim kompleksima u Libiji, Uzbekistanu, Rumuniji, Kuvajtu, Kini, Siriji, Nigeriji, Rusiji, Poljskoj, Nemačkoj, Holandiji, Belgiji, Španijui, Francuskuoj Portugalijiji, Indiji, Burmi i Iraku. Sa očeve strane, potomak je Bogdana (Danila) Đakovića, međunarodno visoko priznatog rudarskog stručnjaka. Koji je pre II svetskog rata bio direktor rudnika olova i cinka "Šuplja Stena" na Avali, rudnika molibdena "Mačkatica" kod Surdulice, a posle rata tehnički direktor kosovskog rudnika olova "Trepča", glavni inspektor rudarstva Srbije i Makedonije, i specijalni tehnički savetnik Organizacije Ujedinjenih Nacija. Deda sa majčine strane - Aleksandar Borisovič De Make, bio je štabni konjički oficir u carskoj ruskoj armiji, pod komandom glavnokomandujućeg ruske armije i predsednika ruskog opšte-vojnog Saveza general - lajtnanta Petra Nikolajeviča Vrangela. Aleksandar Borisovič De Make potomak je grofa Žan Fransoa De Make-a, oficira garde poslednjeg kralja Luja XVI, koji je posle francuske revolucije 1789. godine emigrirao sa suprugom engleskonjom u Rusiju i prešao u pravoslavlje. Baka sa majčine strane - Marija Mihajlovna De Make bila je glavna medicinska sestra dobrovoljac u I svetskom i ruskom građanskom ratu, od 1915. do 1921. godine u štapskoj bolnici iste armije i jedina žena nosilac vojničkog ordena za hrabrost četvrtog stepena.

Autor emisije je Biljana Đorović