Читај ми!

Хумористичка емисија

Драги слушаоци, не знам како ви, али ја не признајем зимско рачунање времена.

Ја сам човек који живи данас. Понекад и од данас до сутра, али уопште не желим да се враћам у прошлост, макар ни на само сат времена. Кад само помислим колико смо као друштво и као држава времена изгубили, просто не желим да протраћимо ни сат више у прошлости. Морамо се окренути данашњости, а ту и тамо и будућности. С тим у вези, наравно, не признајем ни повратак на летње време, када само наизглед идемо у будућност, али у суштини опет губимо цео сат, како год гледали на то.

Мерење времена као друштвени конструкт је, уосталом, превазиђено. А Београд, као светионик Балкана, има и споменик том одбацивању окова прошлости. То је сат, или је правилније назвати га НЕСАТ, на Тргу Републике. То је сат који, од како је постављен, више нема казаљке него што их има, тако да код њега померање од сат времена не значи ништа. Код њега ни само време не значи ништа. Има она изрека да чак и покварен сат два пута дневно показује тачно време. Е па, неће бити! Наш је демантовао чак и тај изузетак, а камоли правило...

Музичка уредница: Снежана Станојевић

Аутор: Огњен Шестић