U Srbiju sutra dolazi najveća svetinja Svete Gore - Pojas Presvete Bogorodice

Kroz teška vrata manastira Vatoped, koja se otvaraju duže od milenijuma 1186. godine prošao je monah Sava. Zamonašio se u ruskom manastiru Pantelejmon, a zadivljen bratstvom 800 monaha, najvećom bibliotekom i čudotovnim relikvijama zadržao se duže od dvanaest godina. U Vatopedu je 1197. godine dočekao i oca, monaha Simeona. Proširili su manastirski kompleks, ostavivši trajno to svedočanstvo

„To su crkva Svetih besrebrenika Kozme i Damjana i pirg, koji su sazidali Sveti Sava i Sveti Simeon. Kula je izgrađena 1197. godine, kada su Sava i Simeon dogradili i ceo gornji deo manastira. Ova dva svetitelja su takođe izgradila bolnicu, u okviru koje se nalazila i ova crkva“, navodi jeromonah Timotej, manastir Vatoped.

U manastiru Vatoped čuva se najvrednija relikvija Svete Gore – Pojas Presvete Bogorodice, koji je za vernike izvor čuda i izlečenja fizičkih i psihičkih bolesti.

“Pojas nosi specijalan, nadfizički blagoslov Bogorodice. Nije to samo klasičan blagoslov, kakav dobijamo kroz ikone, nego je blagoslov dela odeće, baš zato što ga je pravila sama Bogorodica. Kao što ste videli, Sveti pojas je ukrašen zlatnim nitima, koje je izvezla Carica Zoja, supruga Lava Šestog Mudrog, koju je pojas izlečio od teške bolesti. I arheolozi nam sada kažu, da je ta zlatna nit razlog zašto se sve očuvalo dve hiljade godina. Jer inače kamilja dlaka ne bi mogla da se održi do danas. Bilo je to sa promislom Bogorodice“, ističe Arhimandrit Jefrem, iguman manastira Vatoped.

Deo Svetog Pojasa manastiru Vatoped poklonio je Vizantijski Car Jovan Kantakuzin, dok je drugi deo dar Kneza Lazara.

„Ovo su svete relikvije, koje imaju veze sa Srbijom i Knezom Lazarom koji je stradao mučeničkom smrću od Turaka. U prvom kivotu se nalazi deo Časnog krsta, okružen moštima poznatih svetitelja: Svetog Prokopija, Svete Svetlane, Sveti Kozma i Damjana. U ovom malom kivotu pored je jedan deo pojasa presvete Bogorodice, koji je isto poklon Kneza Lazara svetom manastiru Vatopedu“, naglašava Jeromonah Kirilo, iz manastira Vatoped.

Starci manastira Vatoped poklonili su Savi stari pčelinjak, koji se nalazio pored malog urušenog manastira Hilandarion. Hrisovuljom Aleksija Trećeg Anđela 1198. godine Hilandar je poveren Savi i Nemanji na vlast i upravu. Na tim čvrstim temeljima i danas se neguje veza dva manastira.

„Zapravo cela monaška populacija Svete Gore jeste jedno bratstvo, ali podeljeno u dvadeset manastira. Međutim, odnosi koji postoje između manastira Vatopeda i manastira Hilandara se vekovima neguju i ta bratska ljubav koja postoji između dva naša manastira počinje monaškim podvigom monaha Simeona i Save u Vatopedu“, navodi Monah Jelisej, iz manastira Hilandar.

A upravo na tim čvrstim temeljima monaštva Svetog Save i Svetog Simeona razvija se i neguje ljubav srpskog i grčkog naroda. Zahvaljujući tome će po drugi put u istoriji iz manastira Vatoped, van Grčke u Beograd stići najveća svetinja Svete Gore – Pojas Presvete Bogorodice.