Džez velikani – Jackie Mclean

Rođen u Harlemu, u Njujorku, u porodici oca Džona starijeg, koji je svirao gitaru u orkestru Tinija Bredšoa. Posle prerane očeve smrti 1939. godine, nastavio je da uči sa kumom, očuhom, kod poznatih profesora, ali i neformalno da se podučava, kod komšija - Telonijusa Monka, Bada Pauela i Čarlija Parkera.

Tokom srednje škole Meklin je svirao u bendu sa Kenijem Druom, Sonijem Rolinsom i Endijem Kirkom mlađim. Zajedno sa Rolinsom, svirao je na albumu Majlsa Dejvisa „Dig“ kada je imao 20 godina. Kao mladić  snimao je sa Džinom Amonsom, Čarlsom Mingusom, Džordžom Volingtonom i kao član grupe „Jazz Messengers“ Arta Blekija.

Njegovi rani snimci kao bendlidera bili su u  hard bap stilu. Kasnije, postao je zagovornik modalnog džeza, ali bez napustanja  temelja u hard bapu. Tokom svoje karijere bio je poznat po prepoznatljivom tonu, opisivan „gorko-slatki“, „probojni“ ili „žareći“, sa blago povišenoj visini tona i snažnoj osnovi u bluzu.

Maklin je bio zavisnik od heroina tokom cele svoje rane karijere - pa ga je gubitak dozvole za nastupe u noćnim klubovima u Njujorku primorao da preduzme veliki broj snimanja kako bi zaradio novac.  Shodno tome, ostvario je obiman opus snimljenih kompozicija tokom 1950-ih i 1960-ih – i kao bendlider i kao „sideman“, sa širokim spektrom muzičara, uključujući Donalda Berda, Sonija Klarka, Lija Morgana, Orneta Kolmena, Dekstera Gordona, Fredija Reda, Bilija Higinsa, Fredija Habarda, Gračana Monkura III, Bobija Hačersona, Mela Voldrona, Tinu Bruks i mnoge druge.

Snimio je album „Let Freedom Ring“ 1962. godine, koji je bio kulminacija njegovih pokušaja tokom godina da se pozabavi harmonskim problemima u džezu, uključujući ideje iz razvoja fri džeza Ornet Kolmena i „nove generacije“ koja je inspirisala njegovo mešanje hard bapa sa „novom stvari“: „potraga je u toku, Let Freedom Ring“ – čime je započeo period u kojem je nastupao sa avangardnim džez muzičarima, a ne sa veteranima hard bapa sa kojima je ranije svirao.

Meklin je snimao sa brojnim muzičima,  imavši dar da prepozna talente - saksofonistkinja Tina Bruks, trubač Čarls Toliver, pijanista Lari Vilis, trubač Bil Hardman i tubista Rej Drejper bili su među onima koji su imali koristi od Meklinove podrške tokom 1950-ih i 1960-ih. Bubnjari poput Tonija Vilijamsa, Džeka DeDžoneta, Lenija Vajta, Majkla Karvina i Karla Alena stekli su važno rano iskustvo sa Meklinom.

Godine 1968. počeo je da predaje na Hart školi Univerziteta u Hartfordu. Kasnije je osnovao odsek za afroameričku muziku na univerzitetu (sada Institut za džez „Džeki Meklin“).

Članovi Meklinovih kasnijih bendova bili su njegovi studenti u Hartfordu, uključujući Stiva Dejvisa i njegovog sina Renea, koji je džez saksofonista i flautista, kao i džez edukator. U Meklinovoj grupi u Hartfordu bio je i Mark Berman, džez pijanista i brodvejski dirigent benda „Smokey Joe's Cafe and Rent“.

Dobio je stipendiju „American Jazz Masters“ od Nacionalne zadužbine za umetnost 2001. godine i brojne druge nacionalne i međunarodne nagrade. 2006. godine izabran je u „Kuću slavnih džeza DownBeat“ putem ankete međunarodnih kritičara.