Džez velikani – Charlie Rouse

Rođen u Vašingtonu, u početku je svirao klarinet, a potom se okrenuo tenor saksofonu.

Karijeru je započeo  sa orkestrom Bilija Ekštajna 1944. godine, zatim nastavio sa Dizi Gilespi Big Bendom 1945. godine, orkestrom Djuka Elingtona od 1949. do 1950. godine, oktetom Kaunta Bejzija 1950. godine, potom sa „Bull Moose Jackson And His Buffalo Bearcats“ 1953. godine i Sekstetom Oskara Petiforda 1955. godine. Debitovao je sa Tedom Dameronom 1947. godine, a 1957. godine snimio je zapažen album sa Polom Kvinišetom, a sarađivao je i sa Klifordom Braunom, džez hornistom Džulijusom Votiknsonom, Donaldom Berdom, Benijem Karterom, Artom Farmerom, Benijem Grinom, Henkom Džounsom, Djukom Džordanom, Artom Tejlorom, Melom Voldronom, Edijem „Klinhedom“ Vinsonom.

Bio je član kvarteta Telonijusa Monka od 1959. do 1970. godine i svirao na nekim od Monkovih najznačajnijih snimaka uživo i u studiju, uključujući: „Monk's Dream“ (1963), „Criss-Cross“ (1963) i „Live at the It Club“ (1964). Osamdesetih godina prošlog veka bio je jedan od osnivača grupe „Sphere“ (1982–1988), koja je nastala kao počast Monkovoj muzici, a u grupi su bili pijanista Keni Baron, basista Baster Vilijams i bubnjar Ben Rajli (još jedan Monkov bivši saradnik).

Njegov ton je bio gust, bogat i topao i prepoznatljiv, a stil sviranja je kombinovao bap sofisticiranost sa lirskom osećajnošću, sa toplim, melodičnim fraziranjem i improvizacijama koje su predstavljale savršen kontrast Monkovim „uglastim“ i apstraktnim klavirskim linijama. Rous je imao duboko razumevanje Monkovog složenog harmonijskog jezika.

Iako nije bio tako plodan lider kao neki od njegovih savremenika, Rous je objavio nekoliko odličnih albuma: „Yeah!“ (1960), „Bossa Nova Bacchanal“ (1962), „Two Is One“ (1974) i „Epistrophy“ (1988).

Iako je ponekad bio potcenjen tokom svog života, Rous je sada široko poštovan kao majstor lirskog hard bapa i ključna figura u Monkovom muzičkom nasleđu. Asteroid „10426 Čarlirous“ je zvanično nazvan u čast Rousa od strane američkog astronoma Džoa Montanija iz „Spejsvoča“, koji ga je otkrio 1999. godine.