Gramofonija – Bas Jaroslav Horaček izvodi arije iz opera

Jaroslav Horaček se u svojoj domovini proslavio kao Don Đovani, ali i tumačeći brojne druge uloge, naročito u delima čeških autora, nastupajući u operskim predstavama više od pet hiljada puta tokom svoje karijere. Horačekovi muzički počeci su bili veoma skromni, budući da je poticao iz porodice železničara koja se često selila, te nije imao uslova za adekvatno obrazovanje. Kada je krenuo u srednju školu, počeo je Drugi svetski rat koji je doveo do obustave nastave, što ga je primoralo da počne da radi kao rudar, ali i niz poslova u ostravskom pozorištu, od asistenta u baletu i dramskim predstavama, do svirača triangla u orkestru. Tu će dobiti i svoju prvu pevačku ulogu, doduše kao drugi bas. Nakon završetka rata i otvaranja pozorišta u Opavi, Horaček dolazi u ovu novu instituciju, gde će debitovati u Smetaninoj Prodanoj nevesti. To će biti presudna uloga za njegovu karijeru, budući da mu je ona otvorila vrata velike scene praškog pozorišta 1952. godine, gde je nakon izvođenja ovog dela dobio stalni angažman. Iako se povremeno pojavljivao na festivalima i takmičenjima, Horečekove aktivnosti su ostale vezane pretežno za pozorište. Budući da je imao prilike da radi većinu poslova u teatru od fizičkih do umetničkih, uz pevanje ga je veoma zanimala režija i produkcija opera, te je 1966. godine uspeo da postavi Mocartovo Titovo milosrđe u milanskoj Skali, nakon čega su usledili angažmani u Bostonu i Dablinu, gde je producirao i režirao čak osam dela u jednoj sezoni. Tako da je ploča koju ćemo emitovati sačinjena od snimaka koji ilustruju njegovu bogatu opersku karijeru kroz ostvarenja koja je najčešće izvodio. Kompilacija je bila počasnog karaktera i nije imala drugih reizdanja niti je dostupna na današnjim digitalnim servisima. Autorka kompilacije je Elena Duškova. 

Husnija Kurtović je pored naučnoistraživačkog rada na fakultetu po kojem je poznat širom Evrope, radio na ozvučavanju i akustičkom tretmanu brojnih sala i dvorana, od kojih su neke bile namenjene operi. Među značajnije projekte u tom polju se ubrajaju dizajn ozvučenja sale Nove opere u Moskvi, opere Madlenijanum u Zemunu, velika sala Doma omladine u Beogradu i drugi. U tom smislu je i njegova kolekcija ploča veoma značajna budući da ilustruje muzičke afinitete ovog naučnika, a posebno su zanimljivi sporadični komentari koje je upisivao na margine omota ploča. Na ploči koju večeras emitujemo je tako zapisano da je profesor Kurtović slušao Jaroslava Horačeka kao Don Đovanija 1981. godine u Pragu.

Autor Milan Milojković
Urednica Sanja Kunjadić