Muzej zvuka – Album „Nasleđe Pjera Alamirea“

Ime ovog nemačko-holandskog štampara, trgovca, inženjera, organizatora, diplomate i špijuna, prvi put se u ovom obliku pominje 1496. godine. Naime krajem XV veka, u špansku Nizozemsku se iz Nirnberga preselila imućna trgovačka porodica Imhof, a Petar ili Petrus Imhof je postao član uglednog bratstva iz Den Bosa, koje je imalo dugačku tradiciju izvođenja i štampanja polifonih kompozicija. Kao veliki ljubitelj muzike Petrus Imhof je od tog trenutka počeo da koristi pseudonim Pjer Alamire, izveden iz solmizacijskih oznaka „la, mi i re“ i početnog tona „a“, dajući sasvim neobično prezime čoveku još izuzetnije i uzbudljivije biografije.

Ugled je stekao kao štampar i iluminator luksuznih muzičkih izdanja, koja su bila rađena za najuglednije vladare tog doba - od  Henrija VIII, Filipa I od Kastilje, Marije Ugarske, careva Maksimilijana I i Karla V, preko moćne porodice Fuger iz Augzburga, do institucija poput kolegijalne crkve Notr dam u Antverpenu. Kao osoba koja je imala kontakte među humanistima poput Erazma Roterdamskog i Vilibald Prikhajmer, ali i bankara Fugera, Alamire je bio rado viđen gost na svim dvorovima Evrope, te se uz njegovu muzičku misiju, često odvijala i diplomatska, a potom i špijunska aktivnost, kada je kao agent Henrija VIII na dvoru u Loreni špijunirao Ričarda Pola, Vojvodu od Safoka i pretendenta na engleski tron.

Ipak, čini se da je najveća pasija Pjera Alamirea bila muzika, odnosno sakupljanje najboljih kompozicija koje su u to vreme nastajale u različitim krajevima Evrope. Njegove stalne misije na dvorovima, svakako su doprinele razmenjivanju znanja i najnovijih dostignuća u kompozitorskoj i izvođačkoj praksi. Iza Pjera Alamirea ostalo više od 600 kompozicija, najčešće izuzetnog umetničkog kvaliteta. Pored 175 radova anonimnih autora, u njegovim izdanjima nalaze se ostvarenja 70 kompozitora -  najzastupljeniji je Pjer de la Ri, ali su pored njega tu i mise, moteti i magnifikati Žoskena de Prea, Aleksandra Agrikole, Antoana Brimela i Johanesa Okegema. Pored toga, ove horske zbirke su i prava riznica za izučavanje dela manje poznatih ili potpuno nepoznatih autora, ali vrsnih poznavalaca polifonije poput Otinea, Karlira, Lebruna, čiji radovi su svedočastvo visokog kriterijuma i dobrog ukusa koji je vodio Pjera Alamirea prilikom objedinjavanja ovih antologija renesansne muzike.

Iz korpusa od 181 mise, više moteta, magnifikata i 169 svetovnih kompozicija, u emisiji ćete čuti dela Nikole Šampiona, Johanesa Stihelera, Robera de Fevena, Maturena Forestjea  i Žoskena de Prea.

Urednica emisije: Ivana Neimarević