Antologija američke eksperimentalne poezije – Trejsi Moris i Čarls Bernstin

Trejsi Moris (Tracie Morris) je afroamerička umetnica, vokalistkinja, kritičarka i naučica. Bavi se performansom i eksperimentiše zvučnom poezijom. Predaje kreativno pisanje na Univerzitetu u Ajovi. Postala je poznata ranih 90-ih godina na njujorškoj slem-sceni poznatog Nuyorican Poets Cafe-a. Od samog početka pesničke karijere, bavila se i muzikom. Njen rad su prihvatili i slem i performans pesnici, kao i jezički pesnici i pesnikinje. Poznata je i kao zvučna umetnica (sound artist), a svoje zvučne instalacije izlagala je na Vitni bijenalu, u Muzeju moderne umetnosti (MoMA) i tako dalje. Nastupa sa bendom Tracie Morris Band. Njene zbirke poezije su: handholding: 5 kinds (2016), Rhyme Scheme (2012) i Intermission (1998). Večeras ćemo pročitati odlomak iz njenog dela „Konceptualni poezis tišine: stop i glotalno (beleške o praksi)”.

Čarls Bernstin (Charles Bernstein, 1950) je jedan od najznačajnijih i najprevođenijih jezičkih pesnika. Studirao je na Harvardu i predavao je na SUNY Bafalo Univerzitetu, gde je bio jedan od osnivača Electronic Poetry Center-a. Predaje na Univerzitetu Pensilvanije, gde je sa Alom Filrajsom osnovao PENNsound: Center for Programs in Contemporary. Od 1978. do 1981. je sa Brusom Endrusom uređivao uticajni časopis L=A=N=G=U=A=G=E. Prevodi sa francuskog jezika. Među njegovim značajnim zbirkama su: Controling Interests (1980), The Sophist (1987), Dark City (1994), With Strings (2001), Girly Man (2006), All the Wiskey in Heaven (2010) i Topsy-Turvy (2021). Objavio je knjige eseja: Content’s Dream (1986), Artifice of Absorbtion: An Essay (1987, pisan u stihu), A Poetics (1992), Attack of the Difficult Poems (2011) i Pitch of Poetry (2016). Sa Brusom Endrusom, Ronom Silimanom, Rejom Dipalmom i Stivom Mekaferijem objavio je delo Legend (1980). Uredio je brojne zbornike, od kojih treba pomenuti The Politics of Poetic Form: Poetry and Public Policy (1990), dok se knjiga Close Listening: Poetry and Performed Word (1998) smatra značajnom jer je inicirala proučavanje poezije kao izvođačkog žanra. Dobitnik je više nagrada u zemlji i inostranstvu. Od 1991. njegov rad je u nekoliko navrata predstavljen u Beogradu i Novom Sadu. U večerašnjoj emisiji možete pratiti odlomak iz njegovog dela „Kidanje prevodilačke zavese: homofonsko sublimno”.

Prevela s engleskog Dubravka Đurić.
Čitala Dušica Mijatović.
Urednice ciklusa Olivera Nušić i Tanja Mijović.