Kompozitor meseca – Georg Fridrih Hendl

Većina Hendlovih solo sonata i trio sonata iz opusa 1 i opusa 2 nastale su tokom druge i početkom treće decenije 18. veka, a pretpostavlja se da su bile izvođene na privatnim koncertima koje je organizovala kraljevska porodica. Zbirka od 12 solo sonata i šest trio sonata iz opusa 2 objavljene su oko 1730. godine sa potpisom izdavača Rožea, ali je izdanje zapravo realizovao Hendlov izdavač Volš, koji je ubrzo objavio reizdanje sa svojim potpisom. Premda su ovi Volševi potezi ostali nejasni, istoričari pretpostavljaju da je to uradio sa namerom da natera Hendla da pristane da se njegova muzika objavljuje. Tako je na primer štampao sonate za pogrešan instrument, u pogrešnom tonalitetu i sa pogrešnim stavovima, a za neke sonate je čak upitno da li ih je uopšte komponovao Hendl. Pored solo sonata za violinu, opus broj 1 obuhvata i sonate za flautu, blok flautu i obou. Napisane su sve u četvorostavačnoj formi sonate da kijeza, a neke od njih sadrže dodatne plesne stavove.

Hendl je ove solo sonate napisao za profesionalne muzičare orkestra Londonske kraljevske opere kojim je rukovodio. One stoga zahtevaju izuzetne izvođačke veštine kako od soliste, tako i od kontinua, uz izražene deonice basa koje daju ovim sonatama kontrapunktsku snagu i vitalnost. Ova dela se smatraju remek-delima barokne muzike, koje je Hendl napisao na vrhuncu svoje stvaralačke snage.

Kao što smo već pomenuli, trio sonate iz Hendlovog opusa broj 2 objavio je izdavač Volš, kada i solo sonate iz opusa broj 1 i takođe su napisane u formi sonate da kijeza. Kako pojedina dela ne sadrže Hendlov potpis, njihov datum nastanka se može naslutiti iz samog stila i veze sa drugim delima. U sačuvanim spisima pokrovitelja umetnosti Čarlsa Dženensa, neke od sonata iz opusa broj 2 Hendl je napisao kada je imao samo 14 godina, druge imaju odlike Hendlovog stila nastalog pod uticajem italijanskih majstora, a za nekoliko dovedena je u pitanje sama autentičnost.

Zbirka trio sonata opus 5 objavljena je 1739. godine i pretpostavlja se da je Hendl odobrio njeno objavljivanje, budući su da su sonate broj 5 i 6 tako numerisane i u samom autografu. Preostale sonate su kompilacije stavova originalno napisanih za orkestar i preuzetih iz uvertira i plesova komponovanih za operu. U odnosu na trio sonate iz opusa broj 2 koje je pisao po uzoru na Korelijeve sonate, sonate iz opusa broj 5 su igračkog karaktera.

Autorka Jelena Damjanović