Muzej zvuka – Madrigali i šansone Filipa de Montea

De Monte je bio jedan od najznačajnijih flamanskih kompozitora iz generacije kojoj su još pripadali Orlando di Laso, Čiprijano de Rore, Đakes de Vert ili Filip Rožije. Ipak, danas je veliki deo njegove zaostavštine još uvek neobrađen, a tek je 2016. godine načinjen popis svih sačuvanih dela.

Rođen 1521. godine u flandrijskom gradu Mehelenu, De Monte je kao mladić otišao u Italiju, gde je izgradio karijeru kao kompozitor, pevač i učitelj. Tokom boravka na Apeninskom poluostrvu, radio je u Napulju i na kratko u Rimu, u službi kardinala Orsinija. Potom je 1554. i 1555. godinu proveo u Engleskoj, na dvoru kraljice Marije I, kao član kapele njenog supruga, španskog kralja Filipa II. Ipak, najveći deo karijere Filip de Monte je proveo na poziciji kapelmajstora na dvoru cara Maksimilijana II u Beču, a potom i njegovog brata Rudolfa u Pragu, značajno unapređujući tamošnji muzički život. Naime, De Monte je u habzburšku prestonicu doveo veliki broj izuzetnih muzičara, što je primetio i Orlando di Laso, napominjući da je u to vreme „kvalitet kamerne muzike u Beču bio zapanjujući".

Iako je opus duhovnih kompozicija Filipa de Monte relativno veliki, on se ne može porediti sa brojem njegovih svetovnih dela, pre svih madrigala, objavljenih u čak 34 zbirke. Naime, De Monte je bio najplodniji pisac u istoriji ovog žanra, a njegovi petoglasni madrigali smatrani su, prema rečima savremenika za „prva i najzrelija ostvarenja" za ovakav izvođački sastav. Stilski, ova dela su se kretala od progresivnog, eksperimentalnijeg i hromatizovanog jezika ka jednostavnijem, homofonom izrazu. Iako neki istraživači to objašnjavaju promenom izbora poezije na kojoj su dela bila zasnovana, drugi smatraju da je ovaj zaokret bio posledica konzervativnog ukusa habzburškog dvora.

Urednica emisije: Ivana Neimarević