Majstori baroka – Sebastjen de Brosar

Sebastjen de Brosar, francuski sveštenik, leksikograf, kompozitor i teoretičar, rođen je u Dompjeru 1655. godine u porodici plave krvi – njegov otac bio je rođeni sin Šarla II iz dinastije Valoa. Brosar je studirao na jezuitskom koledžu u Kanu, a zatim pohađao čuveni univerzitet u ovom gradu, na kojem je proveo pet godina – dve godine studirajući filozofiju, a tri teologiju. Godine 1675. postaje đakon, i u to vreme se javlja i njegovo interesovanje za muziku te stoga 1678. godine odlazi u Pariz. Najpre je bio samouk – učio je lautu prepisujući, a kasnije i komponujući komade za ovaj instrument. Ipak, u ovom gradu nije uspeo da zadrži nijednu stalnu poziciju, ali je stekao poznanstva koja su ga usmerila u daljem radu. Nakon Pariza, Brosarov fokus je bio na prikupljanju muzičke građe, usavršavanje poznavanja teorije muzike i brušenje kompozicione tehnike.

Godine 1687. Brosar dobija mesto sveštenika u Strazburškoj katedrali, da bi 1698. postao i kapelmajstor. Nakon toga, prelazi na istu poziciju u katedralu u Mou, gde ostaje sve do 1715. godine, kada odlazi u penziju. U međuvremenu, ovaj autor osnovao je Akademiju za muziku u Strazburu, gde su se izvodile opere, baleti kao i duhovna muzika. Takođe, napisao je dve zbirke moteta i šest zbirki arija, kao i prvi rečnik muzičkih termina na francuskom jeziku. Tokom života, stekao je slavu kao teoretičar i često je bio konsultovan o teorijskim pitanjima.

Brosarov muzički jezik bio je pod uticajem njegovih savremenika – Lilija i Šarpantjea, a mogu se prepoznati i elementi italijanskog stila kada je u pitanju ekspresivnost i melodičnost, kao i uticaj kontrapunkta nemačkih kompozitora. Njegova muzika, uz nekoliko izuzetaka, do pred kraj prošlog veka nije bila deo koncertnog repertoara.

Autorka: Saša Tošković