Umetnost interpretacije – Nikanor Zabaleta

Nikanor Zabaleta, jedan od najpoznatijih harfista XX veka, rođen je 1907. godine, a ovaj instrument je počeo da uči sa samo sedam godina, na podsticaj oca, koji je bio muzičar-amater. Formalno obrazovanje započeo je na Konzervatorijumu u Madridu, a 1925. godine odlazi u Pariz kako bi učio kod Marsela Turnijea i Žaklin Boro. Koncertni debi imao je godinu dana kasnije, čime je označen početak karijere tokom koje je u narednih 66 godina nastupio na preko 3000 koncerata, svirajući sa preko 300 raziličitih orkestara. Zabaleta je između svog debija i poslednjeg koncerta, koji je održao u Madridu 1992. godine, na svojim nastupima predstavio obiman i raznovrstan program među kojima i dela koja su bila komponovana upravo za njega, a koja su danas uvrštena u redovan repertoar.

Njegovo sviranje krasile su besprekorna čistoća i blistav zvuk, tehnički virtuozitet, ekonomičnost pokreta i pažljiva tehnika prigušivanja tona, koja je dodatno bila pojačana uvođenjem osmog pedala koji je postavio na svoje instrumente. Iako je njegova tehnika bila idealno prilagođena repertoaru muzike osamnaestog veka ili neoklasičnim ostvarenjima Zabaletinih savremenika poput Darijusa Mijoa, Eitora Vila-Lobosa ili Hoakina Rodriga, nije se ustručavao da izvodi i dela avangardnih kompozitora, kao što su Ernst Kšenek, ili da poruči Koncert za harfu i elektroniku od Jozefa Tala.

Zabaleta je diskografski objavio veliki deo svog repertoara, a mnogi od ovih snimaka nagrađeni su priznanjima u ovoj oblasti u Francuskoj, Španiji, Italiji i Holandiji. Godine 1982. primio je Nacionalnu nagradu Španije a 1988, postao je i član Akademije umetnosti San Fernando.

Urednica emisije: Ivana Neimarević