Majstori baroka – Mišel Pinjole de Montekler

Ovaj francuski kompozitor, teoretičar i pedagog, rođen 1667. godine u Andelou, svoju muzičku aktivnost započeo je kao horista pri katedrali u Langru, da bi kasnije u ovom gradu stupio i u plemićku službu. Godine 1687. odlazi u Pariz gde je dobio poziciju kontrabasiste u Pariskoj operi i postao jedan od prvih interpretatora na ovom instrumentu u njegovom modernom izdanju. Ovu poziciju je zadržao sve do svoje smrti, 1737. godine.

Pored svoje izvođačke delatnosti, bio je aktivan i kao pedagog, i smatrao je da se muzika lakše uči ukoliko „se predaje na zabavan način", i to stanovište je pretočio u svoja teoretska dela pod nazivima Mali priručnik za učenje muzike kod dece i Priručnik za učenje violine, koji je ujedno i prvi udžbenik ove vrste u Francuskoj. Takođe, Monteklerovi pedagoški i teoretski traktati sadrže značajne informacije o tadašnjoj praksi izvođenja. Pored toga, on je u Parizu osnovao i vodio, u to vreme vrlo popularnu prodavnicu sa muzikalijama.

Montekler iza sebe nije ostavio veliki broj kompozicija. Njegov eklektičan opus, pored kantata na francuskom i italijanskom jeziku, rekvijema, kamerne muzike i pesama, sadrži i lirsku tragediju Jefta iz 1732. godine koju je pariski nadbiskup zabranio zbog biblijske teme koja je obrađivana u delu. U njoj se ogledaju uticaji Žan-Batiste Lilija, a poznato je da je uticala i na kasnije stvaralaštvo Žan-Filipa Ramoa.

Montekler je i autor prve zabeležene kantate na francuskom jeziku. Njegova dela, kao i većina kantata u to vreme, bazirana su na motivima iz klasične istorije ili mitologiji. Odlikuju se preglednom formom, preciznom narativnom strukturom i operskom ekspresivnošću, prenoseći slušaoca u šarmantni život „nimfi i pastira" i u fantastični svet zlatnog doba Arkadije.

Autorka: Saša Tošković