Kompozitor meseca – Franc List

Šezdesete godine 19. veka bile su najtužniji period u životu ovog mađarskog kompozitora. Godine 1859. preminuo je njegov sin, a tri godine kasnije i ćerka. Osim toga, i dalje je nailazio na prepreke da ozvaniči svoju vezu sa Marijom Pavlovnom, od čega je na posletku i odustao, jer njoj nije dozvoljeno da poništi svoj prethodni brak.

Nakon ovog turbulentog perioda, još više se okrenuo veri i u Rimu je primio monaški postrig. Od 1865. godine pa do kraja života ostao je poznat kao Abe List ili Otac List. Preselio se u Vatikan, gde je pohađao časove teologije kako bi se pripremio za sledeći korak i dobio još nekoliko monaških zvanja, te je 1879. proglašen za počasnog kanonika italijanske regije Albano Lacijale.

Tokom života u Rimu, List je napisao svoja dva najveća vokalno-instrumentalna dela - oratorijume Elizabeta – legenda o jednoj svetici i Hrist. Nijedno delo nije pisao toliko dugo kao što je bio slučaj sa oratorijumom Hrist. Rad na ovom delu List je započeo 1853. a dovršio 1866. godine, jer mu je najveći problem bio da pronađe odgovarajući libreto. Na kraju je odabrao biblijske tekstove, odlomke iz katoličkih molitvi i različite srednjovekovne latinske himne.

Napisan je za veliki orkestar i hor, uključujući i šest solista, kao i ženski hor i orgulje koji se nalaze iza scene. Zanimljivo je da je u ovom delu List odustao od svog prepoznatljivog metoda tematske transformacije i okrenuo se kratkim, jednostavnim melodijama, za koje je verovao da će se dopasti katoličkoj publici.

Od 1869. godine, List je živeo na relaciji Rim–Vajmar–Budimpešta, te je veoma često putovao, a uprkos relativnom siromaštvu, pomagao je dobrotvorne ciljeve koje je smatrao značajnim. Tako je na primer 1883. godine dao donaciju za podizanje spomenika Johanu Sebastijanu Bahu u Ajzenahu, zbog čega je jedva uspeo da preživi tu godinu. Poslednje godine života List je proveo u depresiji, a preminuo je Bajrojtu 1886. godine.

Urednica Jelena Damjanović