Festival muzike i igre u Granadi 2021

Rođena 1945. godine u Gruziji, Elizabeta Leonska pripada generaciji sovjetskih umetnika koji su se već na početku svog umetničkog rada preselili na Zapad, gde su razvili međunarodnu karijeru. Školovala se na moskovskom Konzervatorijumu u klasi Jakoba Milštajna, a još kao student bila je laureat nekoliko značajnih pijanističkih takmičenja održanih u Bukureštu, Parizu i Briselu. Za vreme boravka u domovini, istakla se kao jedna od najperspektivnijih pijanistkinja mlađe generacije. Kritičari i publika kao važan izdvajaju njen nastup sa Svjatoslavom Rihterom, koji je imao značajan uticaj na njen dalji umetnički razvoj. Naime, slavni Rihter ne samo da je prepoznao izuzetan talenat Elizabete Leonske i pedagoški podsticao njen razvoj, već ju je često pozivao da zajedno muziciraju.

Međutim, i pored nastupa po evropskim muzičkim prestonicama tokom školovanja i neposredno posle studija, prvi međunarodni uspesi Leonske usledili su tek nakon preseljenja u Beč 1978, kao i koncerta koji je naredne, 1979. godine održala na Muzičkom festivalu u Salcburgu, a koji je označen kao početak njene uspešne karijere kao koncertne pijanistkinje na Zapadu. Od tada je Leonska postepeno gradila reputaciju jedne od vodećih savremenih pijanistkinja, postavši vremenom redovna gošća prestižnih muzičkih festivala i koncertnih dvorana širom sveta. Danas je Elizabeta Leonska i počasna članica bečkog Koncerthausa. Plodnu saradnju ostvarila je sa kvartetima Belčea, Borodin, Artemis, Jerusalim, kao i sa članovima kvarteta koje nosi ime Albana Berga.

Urednica Irina Maksimović Šašić