Ovidijeve „Metamorfoze” u muzici

Petnaest vekova nakon Ovidijeve smrti, pripovesti iz „Metamorfoza" preplavile su umetnička dela - od slikarstva, do pozorišta i muzike.
Prva opera u istoriji muzike ‒ „Euridika" Jakopa Perija ‒ za osnovu libreta oslonila se na antički mit obrađen u „Metamorfozama". Kroz čitavu renesansu i barok, niz muzičkih dela, najrazličitijih žanrova, nastavlja se u beskraj - od opera, simfonija, do violinskih sonata.
Tajna za ovako veliki inspirativni potencijal krije se, naravno, u samom Ovidijevom epu. „Metamorfoze" su u svojoj konstrukciji izuzetne koliko su i majstorske u razvijanju dramske radnje i građenju uzbudljive naracije. U 15 knjiga i 12 000 stihova u heksametru, Ovidije nas vodi od stvaranja Zemlje do deifikacije Julija Cezara, uključujući u priču oko 260 antičkih mitova. Ljubav, požuda, herojstvo i strah, kao i svi vidovi devijantnih odnosa božanstava, sve to je deo uzbudljive mešavine mitova u „Metamorfozama". Kao što je Ovidije primetio u 15. knjizi „Metamorfoza": „Omnia mutantur, nihil interit" / „Sve se menja, ništa ne nestaje". Kao izvor inspiracije kompozitora, njegov opis promene ostao je popularan do današnjih dana.
Vreme muzike posvetili smo delima u kojima su se kompozitori različitih epoha oslonili na Ovidijev ep: osim opere Jakopa Perija, predstavićemo i dela Žan-Batiste Lilija, Mark-Antoana Šarpantjea, Kristofa Vilibalda Gluka, Karla Ditersa fon Ditersdorfa, Volfganga Amadeusa Mocarta, Karola Šimanovskog i Žaka Ofenbaha.

Autor emisije je Ivana Komadina.