Preminula književnica i novinarka Slavenka Drakulić

Tokom više od četiri decenije rada Slavenka Drakulić je objavila brojne romane, eseje i publicističke knjige posvećene položaju žena, iskustvu života u komunizmu i postkomunizmu, kao i ratovima na prostoru bivše Jugoslavije.

Među njenim najpoznatijim delima su Kako smo preživeli komunizam i čak se smejali, Balkan ekspres, Kao da me nema, Oni ne bi ni mrava zgazili, Frida ili o boli i Mileva Ajnštajn, teorija tuge.

Rođena je 4. jula 1949. godine u Rijeci, a diplomirala je komparativnu književnost i sociologiju na Univerzitetu u Zagrebu. Karijeru započela kao novinarka, a pisala je za listove Start, Danas i NIN, gde se bavila društvenim i feminističkim temama, po kojima je kasnije postala prepoznatljiva i van granica bivše Jugoslavije.

Svoju prvu publicističku knjigu objavila je 1984. godine pod nazivom Smrtni gresi feminizma: Ogledi o mudologiji i ušla u burnu, intelektualno podsticajnu raspravu sa Igorom Mandićem.

Njene knjige prevedene su na više od dvadeset jezika, a tekstove je objavljivala u nekim od najuglednijih svetskih medija, uključujući Njujork tajms, Gardijan i Nejšn. Zbog svog rada smatrana je jednim od najznačajnijih intelektualnih glasova istočne i jugoistočne Evrope.

Početkom devedesetih godina živela je i radila u Švedskoj, a kasnije je vreme provodila između Stokholma i Zagreba. U svom književnom i novinarskom radu dosledno je pisala o ljudskim pravima, društvenim promenama i posledicama ratova, ostavivši iza sebe delo koje je obeležilo savremenu evropsku književnost.

Početkom devedesetih, zajedno sa još četiri autorke – Jelenom Lovrić, Radom Iveković, Vesnom Kesić i Dubravkom Ugrešić – bila je meta mizoginog i nacionalističkog napada kada su proglašene izdajnicama u tekstu pod naslovom „Veštice iz Rija”, objavljenom u zagrebačkom nedeljniku Globus.

Vest o njenoj smrti stigla je nedugo nakon objavljivanja njene poslednje knjige Zašto nisam naučila da kuvam, koju je nedavno predstavila čitaocima.