Pola veka filma „Alisa u gradovima“ – autorski pečat Vima Vendersa

Prvi Vendersov roud-muvi, početna je stavka takozvane Trilogije puta, koju je sredinom sedamdesetih nemački režiser stvorio sa ekipom čiju su osovinu činili njegov omiljeni glumac Rudiger Fogler i legendarni snimatelj Robi Miler, kasnije pionir digitalne filmske fotografije.

„Mislim da je ovo film koji je predodredio Vendersov filmski izraz. On je do tada važio za reditelja čije su teme muška prijateljstva. Ovaj film je pokazao potpunu dekodiranost i pokazao je da Venders i te kako ima empatiju i za svoje ženske likove i da je na planu humaniteta i upravo te empatije jedan od najboljih filmova Evrope. Nakon početnog revolucionarnog elana generacije od 1968. do 1972. godine, u ovom filmu vidimo jednu poziciju gubitnika, vidimo kraj svih iluzija, deziluzija posvaja filmski prostor, vidimo potpuno drugačiju orijentaciju na planu ideologija u evropskom filmu u celini“, istakao je Miroljub Stojanović, filmski kritičar.

Crno-bela fotografija i duge scene bez dijaloga, pozadina su za nastanak prijateljstva između pisca koji je ostao bez posla i gotovo nepoznate devojčice, koje se razvija dok zajedno tragaju za njenom bakom, a bez mnogo konkretnih tragova.

„Mislim da je Venders u čitavoj svojoj vrlo produktivnoj karijeri napravio samo dva grandiozna remek-dela. Ovaj film koji je potpuno u evropsku kinematografiju uveo globalni nomadski duh i film koji sledi kasnije i koji je radio sa potpuno istom ekipom U toku vremena“, objasnio je Stojanović. 

Prema rečima Vima Vendersa, snimanje Alise u gradovima bio je ključni korak u njegovoj karijeri, jer je u tim trenucima bio opterećen neautentičnošću svoja prva tri ostvarenja, te je tek sa ovim, sinematičkim odgovorom na Handkeov roman Kratko pismo za dugi rastanak, osetio autorsko zadovoljstvo stvorenim.