Antologija srpske muzike

Stanojlo Rajičić je rođen 1910. godine u Beogradu, gde je završio klavirski odsek u Muzičkoj školi, u klasi Ruže Vinaver, dok mu je prva teoretska uputstva dao Milenko Paunović. Studije kompozicije nastavio je u Pragu, diplomiravši 1935. godine na Državnom konzervatorijumu u klasi Rudolfa Karela i na majstorskoj školi kod Jozefa Suka. Po povratku u Beograd 1936. godine, Rajičić je radio kao profesor klavira u Muzičkoj školi Stanković, a potom i u Srednjoj muzičkoj školi pri Muzičkoj akademiji. Izborom za docenta Muzičke akademije započinje njegova pedagoška delatnost u oblasti kompozicije, a 1954. godine postaje redovni profesor. Godine 1958. izabran je za redovnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti. U periodu od 1959. do 1962. godine bio je direktor Muzikološkog instituta.

Pored brojnih nagrada kojima su odlikovana njegova dela, a među kojima se posebno izdvajaju Drugi gudački kvartet; Jedanaest motoričnih pesama; Drugi violinski koncert; vokalni ciklus Na Liparu, i opera Simonida - Rajičić je 1947. godine dobio nagradu za svoj kompletan kompozitorski rad, a 1968-me i Sedmojulsku nagradu za životno delo.

Bogati opus ovog autora, jednog od članova Praške grupe, obuhvata sva područja stvaralaštva od scenske muzike i orkestarskih kompozicija, preko obrade narodnih melodija i vokalnih ostvarenja, do instrumentalnih koncerata. Međutim, glavno težište njegovog rada je na instrumentalnom polju, gde ga, kako naglašava Vlastimir Peričić, naročito privlači arhitektonika sonatnog ciklusa.

Emisiju uređuje Irina Maksimović Šašić