Stradanje u Dragincu - zašto Srbija ne sme da zaboravi oktobar 1941.

Najveće stradanje srpskih seljaka u Drugom svetskom ratu dogodilo se u oktobru 1941. godine, na području Gornjeg Jadra – u Dragincu i okolnim selima. Nemačka vojska ubila je više od 2.500 civila – žena, staraca i čak 305 dece mlađe od deset godina.

Ubistva sprskih seljaka, žena i dece, među kojima su bile i bebe i 84 godine posle podsećaju na svirepost nemačke vojske i stoje kao opomena da se takvi zločini više nikada i nigde ne ponove.

"Streljali su obično grupe, izvodili su iz škole i podruma gde su zatočili ljude u grupama od 10 do 20 ljudi koje su terali da sami sebi iskopaju grobove, tako da ne možemo ni da zamislimo koliko je bio užasan prizor svake naredne grupe koja bi dolazila na to mesto gde su ljudi već streljani i to je trajalo danima i danima", navodi Stefan Vilić, istoričar.

Nakon Draginca, ubijanja civila nastavljena su i u okolnim mestima. Samo u Cikotama ubijeno 130 dece. Konačan spisak žrtva ni dan danas nije poznat, a veruje se da ih ima više od 2.677 koliko je do sada popisano.

"U Kragujevcu su streljani đaci, u Kraljevu radnici, a u Dragincu seljaci, a njihov jedini greh je bio taj što su nosili srpsko ime", kaže Milan Jugović, pomoćnik gradonačelnice Loznice.

Zoran Antić, državni sekretar u Vladi Srbije izjavio je da se radilo o masovnom ubijanju srpskog naroda, koje se može nazvati genocidom.

"Bio je to pravi pokolj naroda i slobodno možemo reći pravi genocid nad spskim narodom. Srbijo, pamti da su fašisti i nacisti pored odraslih na najzverskiji način ubijali decu u kolevkama, pa i novoronđečad", dodao je Antić.

Posmrtni ostaci meštana Jadra od 1961. godine počivaju u zajedničkoj grobnici kraj čijeg se spomen obeležja svakog oktobra ukazuje počast.