Skice za portret – Vasil Hadžimanov

Rođen je u Beogradu, u poznatoj muzičkoj porodici - njegovi roditelji, Zafir Hadžimanov i Senka Veletanlić, bili su poznati makedonski, srpski, i jugoslovenski muzičari, uz njegovu još uvek scenski aktivnu tetku Biseru Veletanlić, takođe domaću vokalnu legendu.

Od malena u muzici, klasično muzičko obrazovanje počeo je da dobija već sa 5 godina. Završio je srednju muzičku školu „Stevan Mokranjac“, a zatim je školovanje nastavio kao stipendista “Berkli koledža” u Bostonu, gde je i diplomirao na odseku za klavir 1995. godine. Nakon diplomiranja provodi godinu dana u Njujorku, a naredne godine  se vraća u Srbiju, gde osniva „Vasil Hadžimanov bend“.

Tokom studija na Berkliju, nastupao je sa grupom „Sveti“ sa Markom Đorđevićem i Batom Andonovim. Sa Paskal Bokarovim afro-pop bendom, išao je na turneju po SAD. U Njujorku je sarađivao sa poznatim muzičarima poput Dejvid Gilmora i Kris Čika. U isto vreme je radio u „Tomandandy“ studiju kao muzički programer. Po osnivanju “Vasil Hadžimanov benda“ počinje da radi na spajanju etno muzičke baštine Balkana i zapadnjačkih muzičkih podžanrova (džez, fank, “world music”...).

Godine 2001. izašao je prvi album Vasil Hadžimanov benda. Hadžimanov sarađuje i sa drugim bendovima, pa je bio i član  sastava: “Darkvud Dab”, “Bace Quartet”, “Trio Sveti” i “Vasil Hadžimanov piano trio”. Bavi se i komponovanjem muzike za filmove i TV serije, kao što je muzika za film “Kad porastem biću kengur” i TV  serije “Košarkaši” i “Otvorena vrata”.

Vasil Hadžimanov je umetnik jedinstvenog senzibiliteta, koji je kao pijanista, kompozitor, aranžer i pedagog nezaobilazna karika regionalne džez scene. U sebi nosi deo svojih predaka koji su, svako na svoj način, obeležili muzičke prostore Balkana u neraskidiv niz čuvara, interpretatora i novih tumača tradicije. Oslanjajući se na bogato iskustvo folklora koji je, prema njegovim rečima “muzika koje se ne treba stideti već je, naprotiv, podržati i dati joj više prostora”, Vasil Hadžimanov neosporno je autor koji je na pravi način uočio poruku prethodnika i pretočio je, inspirišući se njome, u autentičan muzički izraz.

Veoma je aktivan učesnik reginalne klupske i festivalske scene, a tokom godina izdao je više albuma i sarađivao sa brojnim džez umetnicima.
Na „Beoviziji“ 2003. album „11 razloga za...“ proglašen je za najbolji album.

Album „Kafanki“ nagrađen je na festivalu “Sunčane skale” 2003. godine za najbolji album instrumentalne muzike. Godine 2014. dobio je nagradu „Povelja sa statuetom Vojin Mališa Draškoci“ koju dodeljuje „World music“ asocijacija Srbije.