Skice za portret – Vladimir Krnetić

Završio je nižu muzičku školu klavira u školi “Vojislav Vučković” u Beogradu, a potom je završio Srednju muzičku školu “Stanković”, odsek za trubu, kod profesora Alojza Strnada. Nakon toga je diplomirao trubu na FMU, u klasi profesora D. Angelova 1988. godine.

Dalje usavršavanje nastavlja na Džez akademiji u Gracu. Tokom studija postaje stalni član Džez orkestra Radio-televizije Beograd (danas Big Bend RTS) gde ostaje do danas kao trubač i solista orkestra.

Kao član Big Benda RTS i brojnih malih sastava u Beogradu i inostranstvu, sarađuje sa mnogim poznatim džez muzičarima, kao što su: Duško Gojković, Stjepko Gut, Bora Roković, Vilson De Oliveira, Klark Teri,  Alvin Kvin, Redži Džonson, Edi Henderson, Roj Hargrouv, Bred Lili, Ak Van Rojen, Peter Herbolcajmer, Li Konic, Don Menca, Stiv Ture, Roni Kjuber, Rendi Breker, Džon Fedis, Čak Findli, Bobi Šu, Hajnc fon Herman, Vik Vogel, Karlhajnc Miklin, Edrien Mirs, Piter King, Ilja Reijnhoud, Bert Joris, Gregori Hačinson, Jens Vinter, Džesi Dejvis, Džon Fedčok, Andrea Tofaneli, Simon Rigter, Samjuel Blazer...

Kao studijski muzičar takođe je sarađivao je sa brojnim domaćim pop i rok muzičarima i sastavima. Godine 1998. zajedno sa prijateljima iz big benda osniva „JAZZSENCE Quintet“. Osnivač je Odseka za džez muziku u Muzičkoj školi “Stanković”, gde je predavao džez trubu.

U 2003. Godini postaje redovan član Udruženja muzičkih umetnika Srbije, a od 2005. godine aktivno sarađuje sa muzičkom akademijom “Tibiscus” u Temišvaru u Rumuniji.

Godine 2008. snima i izdaje album pod nazivom “Sweet Love” sa Big Bendom RTS i Robertom Hauberom koji je pisao aranžmane i vodio projekat, a kao plod te saradnje sa Hauberom,  oprobao se i kao aranžer za big bend i manje sastave od kvinteta do okteta.

Master studije upisuje 2019. godine na Džez odseku FMU u klasi Stjepka Guta i Novaka Mijovića, a potom i završava. Od 2020. godine, uz sviranje, počinje da radi i kao korepetitor a u poslednje vreme i kao dirigent Big Benda RTS.

Dugi niz godina je jedan od najaktivnijih učesnika beogradske i uopšte domaće džez scene, kako klupske, tako i koncertantne, sa prepoznatljivim lirskim tonom trube, ekspresivnim solima, pretežno posvećen bi bap i hard bap stilu džeza. 

Njegov životni „moto“ najbolje opisuje rečenica džez perkusioniste i bubnjara Bilija Kobama: „What is life but music and what is music but life itself“.