Snaga fuzije – Miroslav Vitouš

Rođen u Pragu, Vitouš je počeo da svira violinu sa šest godina, posle tri godine klavir, a zatim na bas sa četrnaest godina.  Jedna od njegovih ranih muzičkih grupa bio je „Junior Trio“ sa bratom Alanom na bubnjevima i Janom Hamerom na klavijaturama. Studirao je muziku na Praškom konzervatorijumu, a 1966. godine osvojio je nagradu na muzičkom takmičenju u Beču, koje mu je donelo stipendiju za „Berklee College of Music in Boston“ koji je pohađao godinu dana pre nego što je otišao u Čikago da svira sa grupom koju su zajedno vodili trombonista Bob Brukmajer,  trubač Klark Teri. Tamo ga je 1967. godine  video Majls Dejvis i pozvao da se pridruži njegovoj grupi koja je svirala u Vilidž Gejtu u Njujorku. Upravo sa Dejvisom, Vituš je prvi put upoznao saksofonistu Vejna Šortera, klavijaturistu Herbija Henkoka i scenu usmerenu na Dejvisa koja je transformisala mejnstrim džez iz kasnog hard bapa u ono što će biti poznato kao fjužn džez.

Godine 1968. je došlo do prve saradnje sa nekoliko muzičara koji će biti glavni deo njegovog zvučnog pejzaža tokom njegove karijere. Sa vibrafonistom Roj Ajersom, Vitouš je svirao na albumu flautiste Herbija Mena „Windows Opened“, podelio je bas „stolicu“ sa Ronom Karterom na Ajersovom albumu „Stoned Soul Picnic“, koji je producirao Men, na čijim je  brojnim albumima svirao.

Godine 1970. osniva „Weather Report“ uz Džoa Zavinula i Vejna Šortera, a bend napušta 1973/74 zbog kreativnih razlika, kritikujući Zavinula zbog okretanja ka „komercijalnom fank pravcu“.

Od 1974. godine snima niz solo albuma, često sa vrhunskim umetnicima kao što su Čik Koria, Džek DiDžonet, Jan Garbarek, Džon MekLaflin…

Vraća se u Evropu 1988. godine, sa fokusom na kompoziciju i nastupe, često u manjim formatima (duo, trio) aktivno radeći do danas.

Njegovo sviranje je duboko ukorenjeno u ritmu, sa snažnim naglaskom na stvaranju ubedljivih i uticajnih gruvova, često sa složenim ritmičkim obrascima i sinkopama, stvarajući energičnu i dinamičnu muziku - bas linije su mu često melodične i lirske, dodajući sloj ekspresivnosti i emocionalne dubine njegovom sviranju.

Poznat je po svojoj spremnosti da istražuje nove muzičke teritorije, često pomerajući granice džeza i uključujući elemente fri džeza i drugih žanrova - smatra se jednim od pionira fjužn džeza.