Klub Tropikana – Luiz Bonfa

Stekao je široku popularnost u Brazilu 1947. godine kada je predstavljen na Radio Nacionalu u Riju, tada važnom mestu za talente u usponu. Bio je član vokalne grupe „Kuitandinha Serenaders“ kasnih 1940-ih. Bonfina prva hit pesma bila je „De Cigarro em Cigarro“ koju je snimila Nora Nej 1957. godine. Bonfa je predstavljen Antoniu Karlosu Žobimu i Vinijusu de Moraesu, vodećim autorskim timom koji je izazvao svetsku eksploziju velike bosa nove krajem 1950-ih do 1970-ih u SAD. Bonfa je sarađivao sa njima i sa drugim istaknutim brazilskim muzičarima i umetnicima u produkcijama de Moraesove antologijske drame „Orfeu da Conceição“, iz koje je nekoliko godina kasnije nastao film Marsela Kamija „Crni Orfej“ („Orfeu Negro“). Bonfa je napisao neke od originalnih numera predstavljenih u filmu, uključujući numere „Samba de Orfeu“ i njegovu najpoznatiju kompoziciju „Manhã de Carnaval“ (za kuju je Karl Sigman kasnije napisao engleski tekst pod nazivom „A Dau In The Life Of A Fool“), koja je među deset najboljih standarda koji se sviraju širom sveta, prema Ginisovoj knjizi svetskih rekorda.

Kao kompozitor i izvođač, bio je eksponent hrabrog, lirskog, bujno orkestriranog i emocionalno nabijenog „samba-canção“ stila koji je prethodio dolasku prefinjenijeg i prigušenijeg stila bosa nove Žoaa Gilberta. Žobim, Žoao Donato, Dorival Kajmi i drugi savremenici su takođe u suštini bili muzičari „samba-canção“ stila,  sve dok iznenadna, ogromna popularnost jedinstvenog stila sviranja gitare mladog Gilberta i ekspresivno prigušenog vokala nisu transformisali stil u verovatno najpoznatiji latin stil – bosa novu. Kamijev film i saradnja Gilberta i Žobima sa američkim džezerima kao što su Sten Getc i Čarli Berd učinili su mnogo da brazilska popularna muzika postane svetski poznata, a sam Bonfa je postao ambasador brazilske muzike u Sjedinjenim Državama, počevši od čuvenog koncerta „Bossa Nova“ 1962. godine u Karnegi Holu u Njujorku.

Sarađivao je sa brojnim muzičarima kao što su Kvinsi Džons, Džordž Benson, Sten Gec i Frenk Sinatra, snimivši više albuma, ostavivši puno poznatih kompozicija, „The Gentle Rain“, „Non-Stop To Brazil“,  „Sambolero“...

Bonfina diskografija takođe svedoči o njegovom jedinstvenom inventivnom vladanju brazilskom džez gitarom. Stil sviranja gitare bio mu je hrabriji i prodorniji od stila njegovog glavnog savremenika, Žoaa Žilberta, a za razliku od njega Bonfa je bio čest i vešt solista,  dok je svirao u polifonom stilu, harmonizujući melodijske linije na način sličan onome koji je proslavio Vesa Montgomerija, ili istovremeno svirajući glavne i ritmičke deonice.