Majstori baroka – Đovani Legrenci

Rođen 1626. godine u malom gradu Kluzone, u blizini Bergama, italijanski kompozitor Đovani Legrenci prva muzička znanja stekao je u porodici, od svoga oca koji je bio profesionalni violinista. Malo se zna o Legrencijevim ranim godinama. Radio je kao orguljaš i đakon u crkvi Santa Marija Mađore u Bergamu, da bi 1656. godine dobio nameštenje kao kapelmajstor Akademije Santo Spirito u Ferari. Legrenci je na ovoj poziciji imao dobre uslove za rad, imajući u vidu da je Ferara bila grad sa razvijenim muzičkim životom, kao i da je Akademija bila okrenuta ka izvođenju duhovne muzike, i imala odličan muzički ansambl. Ovde je kompozitor dobio priliku da se poveže sa aristokratskim krugovima, što je bio podsticaj za pisanje opera i oratorijuma. Dok je radio na ovoj poziciji Legrenci je objavio osam zbirki kompozicija i prvu operu pod nazivom Pravedni Nino i tako učvrstio svoju poziciju u elitnom operskom svetu. Godine 1681. dobija mesto zamenika kapelmajstora u Bazilici Svetog Marka u Veneciji, a nakon par godina postaje glavni kapelmajstor, te na ovoj poziciji ostaje do svoje smrti, 1690. godine.

Opus Đovanija Legrencija pored sonata, misa, moteta i oratorijuma, broji oko devetnaest opera. Njegov muzički jezik je karakterističan za period visokog baroka i odlikuje se preciznom formom kroz koju je tematski plan jasno oblikovan, sa integrisanim basom kontinuom u tematski proces, i kontrapunktskim stilom u kojem je sve podređeno harmoniji i ritmu. Podjednako je bio vešt u komponovanju svetovne i duhovne muzike, i njegova duhovna ostvarenja su bila pod snažnim uticajem Domenika Skarlatija, Antonija Vivaldija i Johana Sebastijana Baha.

Slušaćete kompozicije iz zbirke Veliko povečerje, opus 7 objavljene u Veneciji 1662. godine, a koje su od prve polovine 6. veka tokom dnevne liturgije pojali monasi, a kasnije i sveštenici u Rimskoj crkvi. U zbirci je predstavljen završni trenutak molitve u danu monaha. Recituje se pre nego što se dan završi nakon čega se monasi povlače na počinak. Sa izuzetkom marijanskih antifona i jektenija koje ga ponekad prate, ovaj segment Božanske službe se nikad ne menja tokom liturgijske godine.

Zbirkom Veliko povečerje, opus 7 Legrenci je pokazao širinu svog znanja, kao i potrebnu tehniku da, u ovom slučaju, prilagodi molitve novim stilskim normama, ostavljajući tako u fokusu emotivnu poruku koju prenose.

Autorka: Saša Tošković