Muzej zvuka

Iza ovog umetnika sa juga Italije, iz Lećea, ostale su tri zbirke štampane u Veneciji tokom druge polovine 16. veka – zbirka kancona i dve zbirke madrigala, iz 1573. i 1582. godine. Ovo su ujedno i jedini izvori biografskih podataka o Baseu, iz kojih saznajemo da je bio kapelmajstor katedrale u Lećeu, tokom ovih devet godina. Sa druge strane, spisak kompozicija objavljenih u zbirci njegovih vilanela, svedoči o bliskoj vezi koju je imao sa vodećim aristokratskim porodicama iz jugiostočne regije Napuljskog kraljevstva. Posveta iz prve knjige madrigala sugeriše da je bio posebno blizak sa članovima porodice Del Negro, te se pretpostavlja da je bio i učitelj budućeg kompozitora Đulija Santa Pjetra del Negra. U pomenutim zbirkama, Baseo je pored svojih kompozicija štampao i uzorna dela drugih autora, koji su bili aktivni u Napuljskom kraljevstvu tih decenija. Tako se u ovom zbirkama nalazi jedini poznati madrigal na italijanskom jeziku Dijega Ortiza, kao i prva izdanja madrigala Đovanija Domenika da Nole, Stefana Felisa i Filipa de Montea.

Večeras ćete slušati madrigale Frančeska Antonija Basea iz zbirke objavljene 1582. godine, posvećene Grofu od Bikarija, koji je učestvovao u bici kod Lepanta i koji je neposredno pre objavljivanja zbirke imenovan za guvernera provincija Otranto i Bari. Od dvadeset jedne kompozicije u ovom izdanju, devetnaest je komponovao sam Baseo, a preostala dva madrigala pripadaju Stefanu Felisu i Muciju Efremu.

Baseov kompozicioni stil u ovim delima je prefinjen i jasan. On koristi poznate postupke kao što su homoritmični počeci odseka, ali i gust kontapunkt u pojedinim epizodama, te vešta i neočekivana harmonska rešenja. Njegova dela ukazuju da je bio dobro upoznat sa radovima lokalnih, provincijalnih kompozitora, ali takođe i sa muzikom negovanom u Rimu, sa kojim je Napuljsko kraljevstvo održavalo bliske i prijateljske veze, te da je imao pristup rukopisima autora poput De Montea, Ortiza, Di Lasa i Palestrine.