Razum i osećajnost

Simfonije Leopolda Hofmana

Iako je pre svega bio crkveni muzičar, Leopold Hofman je postao jedna od najcenjenijih figura u muzičkom životu Beča i plodan kompozitor instrumentalne i koncertantne muzike. Muziku je učio kod Františeka Tume i Georga Kristofa Vagenzajla, a prvo nameštenje dobio je u crvki Svetog Mihajla, da bi potom postao kapelmajstor crkve Svetog Petra. U to vreme, Hofman je postao i učitelj muzike carske porodice, a 1772. godine zauzeo je jednu od najprestižnijih pozicija u prestonici, mesto kapelmajstora Katedrale Svetog Stefana. Tu se zadržao više od dvadeset godina, a interesantno je da je Mocart 1791. godine, na sopstveni zahtev, postao Hofmanov pomoćnik bez novčane naknade, kao asistent-kapelmajstora Katedrale Svetog Stefana. U to vreme, Hofman je bio teško bolestan i Mocart se nadao da će po smrti starijeg kolege naslediti njegovu poziciju. Ipak, Hofman je nadživeo mladog kompozitora i ostao je kapelmajstor bečke Katedrale, do svoje smrti 1793. godine.

Najranije poznate kompozicije ovog autora nastale su krajem pedesetih godine 18. veka i uključivale su simfonije, koncerte za flautu i nekoliko manjih duhovnih dela. Već tokom šezdesetih godina njegova reputacija se proširila izvan granica Habzburškog carstva, kada je u Parizu štampano šest Hofmanovih simfonija.

Ovaj kompozitor je dao veliki doprinos razvoju simfonijskog žanra u Beču. Jedna od njegovih najprepoznatljivijih inovacija je bilo uvođenje laganog uvoda na početku prvih statova, što je praksa koju je potom preuzeo i Hajdn. Tokom čitave karijere je komponovao i trostavačne i četvorostavačne simfonije, u kojima je često prvi stav bio u laganom tempu, po uzoru na stariji oblik Sonate da chiesa. Vrlo je verovatno da su simfonije ovog autora bila izvođene u crkvama, jer je savremenik, Doktor Barni, zapisao da je u katedrali tokom svoje posete Beču 1772. godine, čuo nekoliko ovih dela. Takođe, četiri Hofmanove Simfonije pastorale, su bile izvođene kao uvertire za Božićne motete.

Muzički jezik Leopolda Hofmana predstavlja amalgam bečkih, severno-italijanskih i manhajmskih elemenata, a stilski i strukturno je blizak ranim delima Jozefa Hajnda. Ipak, po duhu i gracioznosti, neki istraživači ih češće porede sa Mocartovim simfonijskim ostvarenjima.

Urednica emisije: Ivana Neimarević



broj komentara 0 pošalji komentar