Porodične oaze građanske Srbije: Porodica Petrović, 1. deo

Nadežda Petrović je smatrala da bi umetnici trebalo da budu kulturni apostoli koji raščišćavaju neznanje, nerazumevanje i vaspitavaju publiku.

Nije odobravala princip nametanja kulturnog obrasca, već je smatrala da on u narodu postoji i da ga obrazovanjem i dugotrajnim i strpljivim radom treba usavršavati i dovesti do toga da prirodno iznedri i tako oformi nacionalnu umetnost.

Roditelji naše najznačajnije slikarke i heroine Prvog svetskog rata, bili su prosvetni radnici. Majka Mileva, rođena Zorić, sestričina Svetozara Miletića, napustila je udoban život svoje dobrostojeće vojvođanske porodice i došla u Kneževinu Srbiju da bude učiteljica. Nadeždin otac, Dimitrije Mita Petrović, predaje slikanje u gimnaziji u Čačku i Kraljevu, a po povratku u Beograd, pedagošku aktivnost zamenjuje intenzivnim zanimanjem za finansije, istoriju i politiku. Pored toga u istoriji je ostao poznat kao pasionirani proučavalac i sakupljač službenih dokumenata iz 19. veka, koje je spasao od zaborava. Napisao je i obimnu studiju Finansije i ustanove obnovljene Srbije do 1842. godine.

Mileva i Dimitrije Petrović ugled su sticali poštovanjem obrazovanja i umetnosti, o čemu svedoči i to da im je svih devetoro dece steklo visokoškolske diplome u zemlji ili na prestižnim evropskim univerzitetima.

Dva najznačajnija imena koje je porodica Petrović podarila srpskoj kulturi jesu: slikarka Nadežda i književnik i diplomata Rastko. S obzirom na mesto koje je njena porodica zauzimala u tadašnjoj Srbiji i atmosfere u kojoj je odrastala, Nadežda Petrović je bila gotovo predodređena da stupi na polje umetničkog i društveno-političkog angažmana.

Repriza, 21. maj u 00:05 i 08:05

broj komentara 0 pošalji komentar