Trezor

100 godina od rođenja Đorđa Karaklajića, kompozitora i dirigenta, muzičkog urednika Radio Beograda

Prvo muzičko obrazovanje Đorđe Karaklajić (Užice, 24. 03. 1912 - Beograd, 03. 04. 1986) stekao je u rodnom Užicu. Pevanju ga je podučavao čuveni Andra Lojanica, urednik satiričnog lista "Era". Violinu je učio kod gimnazijskog profesora muzike Čeha Šimeka.

Godine 1931. upisao je Pravni fakultet u Beogradu izdržavajući se od davanja časova i sviranja u orkestrima Jastra, Džoli Bojs i Melodi Bojs. Sa Radio Beogradom je počeo da sarađuje 1933. godine, a 3 godine kasnije upoznaje Vlastimira Pavlovića - Carevca. Bio je to početak jedne plodne i za našu kulturu značajne muzičke saradnje.

Za vreme Drugog svetskog rata, Karaklajić je bio u zarobljeništvu u Nirnbergu , gde mu je muzički učitelj bio kompozitor i dirigent Predrag Milošević. Po povratku iz zarobljeništva dolazi u Radio Beograd i ubrzo postaje urednik narodne muzike. Vodio je Mali radio orkestar i bio jedan od osnivača Velikog narodnog orkestra Radio Beograda i ženskog vokalnog ansambla "Šumadija".

Karaklajić je pisao muziku za filmove Puriše Đorđevića, scensku muziku za pozorišne komade Đido, Protekcija i Podvala, za TV dramu Šešir profesora Vujića i radio dramu Vukadin; poznate su njegove kompozicije "Tri narodne igre za orkestar", "Igru za gudački kvartet", i "Basso giocoso" za kontrabas i gudački orkestar. Kao muzikolog posvetio se proučavanju i beleženju izvornog melosa tragajući za lepotom narodne pesme i nastojeći da sačuva od zaborava dragoceno bogatstvo narodnog stvaralaštva. Dobitnik je Vukove nagrade za životno delo, dve plakete grada Beograda i niza drugih priznanja za plodan umetnički rad.

Moj otac Đorđe Karaklajić - priču o svom ocu, poznati filmski i televizijski reditelj Dejan Karaklajić, započinje u stanu u Baba Višnjinoj ulici, za pisaćim stolom za kojim je njegov otac pisao muziku i za jednim starim harmonijumom na kojem bi zatim proveravao zabeleženo nadahnuće. Radio Beograd bio je za celu porodicu drugi dom. Tamo su se, u posleratno vreme hranili, tamo je Dejan kao dečak provodio uz oca dosta vremena, tamo je i sam zakoračio u umetnost zvuka i slike. Prolazeći danas poznatim prostorima Radio Beograda kao što su Fonoteka, Studio XIII i nekadašnji restoran, detalji o ocu i građanskom životu u Beogradu pedesetih i šezdesetih sve su postajali slikovitiji...

* Učesnik Dejan Karaklajić, sagovornik i urednik Bojana Andrić
* Snimatelj Milan Ilić, snimatelj zvuka Branko Stojanović, mikroman Gordan Jović, rasvetljivač Nebojša Milosavljević, saradnik-snimatelj Milena Jekić, organizatori Gordana Grdanović, Sandra Milošević; urednik istraživač Vesna Došen; montažer realizator Branislava Teodosić
* Snimano 08.03.2012, Redakcija za istoriografiju.

broj komentara 0 pošalji komentar