Neprolazna snaga lepote antike u vili Mediči

U vili Mediči, sedištu Francuske akademije u Rimu, otvorena je izlozba „Moderna antika“. Više od 80 skulptura iz Gipsoteke u Luvru svedoči o neprolaznoj lepoti antičke umetnosti, neiscrpnoj inspiraciji za stvaraoce od 17. do 20. veka.

Vila Mediči arhitektonsko remek delo sa najlepšim pogledom na Rim, čiji su temelji postavljeni u 3. veku nove ere, pored bogate istorije – bila je rezidencija razvratne Mesaline, prinudno bolavište Galileja Galileja tokom procesa inkvizicije, a danas sedište Francuske akademije – imala je ulogu u osnivanju jedinstvene u svetu Gipsoteke pariskog Luvra sa više od 5.000 belih kopija najznačajnijih dela antike.

O tome svedoči i postavka „Moderna antika“ koncipirana kao hronološka galerija grčko-rimskih skulptura.

Sve počinje renesansnim urbanističkim preporodom Rima u 17. veku i otkrićem više stotina mermernih antičkih skulptura čije je izmeštanje iz Večnog grada papa zabranio zakonom.

Francuski kralj Luj 14, opčinjen lepotom tih dela, odmah osniva Akademiju, koristi privilegije i od pape dobija specijalnu dozvolu da odabrani umetnici mogu da prave gipsane kopije.

Najpoznatija je grčka skulptura ratnika Ranjeni Gal, zatim delo krajnje aktuelnog i simboličnog naziva Satira na odmoru.

„Cilj izložbe je da publici otkrije kako se tokom četiri veka prisvajala antička umetnost u Francuskoj, kopiranjem dela u gipsu, belom materijalu koji je bio veoma cenjen u tom periodu. Izuzetne vrednosti i virtuoznost umetnosti Grčke imperije, a zatim Rimskog carstva, postale su dominantni deo identiteta Francuske, a potom i cele Evrope“, navodi konzervatorka pariskog Luvra, Elizabet Le Breton.

Otkrićem kulturne baštine Pompeja i Erkolana u 18. veku, bela antika dobija dodatni impuls i u duhu današnjeg rečnika, postaje platforma za demokratizaciju umetnosti. Impresionira snaga lepote antike, od renesanse do danas. Svako vraćanje njenim merilima umetnosti značilo je progres.

broj komentara 0 pošalji komentar