Kojekuda

Oplenac - stenovito brdo poviše varošice Topole u srcu Srbije, u Šumadiji. Kameniti krš ovog uzvišenja, bio je prošaran krivim stablima jedne vrste hrasta koja su upravo zbog prirodno nepravilnog, račvastog oblika meštani vešto koristili za oplen odnosno drvene delove na seljačkim kolima. Tako je uzvišenje i dobilo ime Oplenac.

Novo značenje Oplenac dobija od 1907. godine kada kralj Petar Prvi Karađorđević na samom vrhu počinje da gradi najpre crkvu Svetog Đorđa, mauzolej kraljevske porodice, a potom niče i ceo kompleks zgrada oko nje - kuća kralja Petra, Vinogradareva kuća, Kraljeva i Kraljičina vila, kasnije i konak za prijem gostiju... Tim i takvim, kraljevskim životom, Oplenac je živeo do početka Drugog svetskog rata. I to je poznato, zapisano i opisano u mnogim dokumentima i knjigama.

Šta je bilo sa raskošnim kompleksom za vreme tog rata i šta se u njemu dešavalo posle završetka ratnog vihora, kada su članovi kraljevske porodice prognani, a umesto njih Oplencom zagospodarili pripadnici nove, socijalističke elite, jednako daleko od očiju javnosti, kojoj je pristup omogućen tek od 1952. - nije se doskora znalo. Ali - sada se zna.

Zahvaljujući knjizi OPLENAC - NEPOZNATA ISTORIJA Igora Petrovića, Topolca, zaposlenog u tamošnjem Kulturnom centru, i još više njegovom poznanstvu sa ključnim svedokom posleratne istorije oplenačkog kompleksa, legendarnim konobarom i kasnije upravnikom restorana, Pavlom - Pajom Milikićem, Oplenac više nema tajni... Možda samo još jednu...

Za početak, možete ih čuti u današnjoj "kojekuda" priči koju su zabeležile Mirjana Nikić i Elizabeta Arsenović.

Radio Beograd 1, 09.05 (Repriza petkom od 23.00)

broj komentara 0 pošalji komentar
Kojekuda Kojekuda

Autor:
Autori: Elizabeta Arsenović i Mirjana Nikić

Emisija Radio Beograda 1 koja će vas, baš kako joj i naziv govori, voditi od Kelebije do Medveđe, od Bajine Bašte do Negotina - u seoca i gradove, u prošlost i budućnost, u stvarno i moguće. [ detaljnije ]