Savremena muzika – Hektor Para

U večerašnjoj emisiji čućete kompoziciju "Milujući horizont" Hektora Pare. Ovo delo je premijerno izveo ansambl "Enterkontamporen" pod upravom Emilija Pomarika u Parizu, novembra 2011. godine, a ovaj snimak i slušate u emisiji. Kompozicija je nastala kao porudžbina Muzičkog mecenata banke Sosiete Ženeral.

Hektor Para rođen je 1976. godine u Barseloni, ali danas živi i stvara u Parizu. Studirao je klavir i kompoziciju na Konzervatorijumu u Barseloni, a potom se usavršavao kod Brajana Fernihaua, Džonatana Harvija i Mišela Žarela na Muzičkom konzervatorijumu u Ženevi. Magistarske studije završio je na Univerzitetu Pariz VIII, istovremeno pohađajući i kurs za kompozitore pri Irkamu.

Dela Hekotra Pare izvodili su vodeći ansambli posvećeni savremenoj muzici - poput bečkog Klangforuma, Arditi kvarteta, ansambla Rešerš, Muzik Fabrik i drugih, a dela su mu poručivala Ministarvsta kulture Francucke, Španije i Katalonije, kao i grad Minhen. Hektor Para je dobitnik nagrade za kompoziciju Ernst fon Simens za 2011. godinu, dok je tri godine ranije dobio i priznanje Impuls koji dodeljuje grad Grac. Godine 2010. premijerno je izveo svoju kamernu operu Hipermuzički prolog za koju je libreto napisala poznata fizičarka sa Harvarda Liza Rendal, jedna od vodećih stručnjaka u području fizike elementarnih čestica. Hektor Para bio je profesor elektroakustičke kompozicije na Konzvervatorijumu u Aragonu, a držao je i kurseve na Akademiji Novi glasovi Fondacije Ruajomon.

U vezi sa svojim delom Hektora Para govori: „Milujući horizont je oniričko muzičko putovanje koji nas vodi do granice poznatih fizičkih sila, gde je materija toliko koncentrisana da vremensko-prostorna kriva postaje beskrajna, a sam prostor, kako to kaže Ajnštajn, se cepa. Iako pokušavam, nastavlja Para, da u delu pomilujem, odnosno da akustički dodirnem crne rupe i njihov horizont događanja, Milijući horizont ima oblik misaonog iskustva koje se kristalizuje koliko svojom muzičkom izgradnjom, toliko procesom slušanja", završava Para.

U muzičkom smislu Hektor Para se služi jezičkim arsenalom sadašnjeg akademskog modernizma koji svoj uzro traži u postupcima nove kompleknosti. To su pre svega  zvučni potencijal nestabilnih tekstura, mikrotonalnosti, razdvojenog linearnog pokreta, naglih fakturnih promena, kao i pažljiva izgradnja kolorističkih saodnošenja orkestarskih grupa.

Urednica Ksenija Stevanović

broj komentara 0 pošalji komentar